WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 67 



Ouderdom van Wellingtonia gigantea. — Men heeft, op grond van de 

 verbazende dikte der stammen van de Californische Wellingtonia (Sequoia) 

 gigantea , aan dezen reuzenboom een ouderdom van verscheidene duizende 

 jaren toegekend. Het is thans gebleken, dat deze voorstelling overdre- 

 ven is. Voor eenigen tijd werd een dezer stammen gebroken door een 

 hevigen orkaan en op den overgebleven stomp , welke glad gemaakt 

 werd , is eene balzaal opgerigt. Deze heeft 26i voet in diameter. Een 

 Franschman te San-Francisco , edmond de la kue, verzocht den eigenaar 

 de vloer over eene breedte van 30 centim. , in de rigting van de middel- 

 lijn te laten afschaven , ten einde zoo gelegenheid te hebben de jaarringen 

 te tellen. Dit is geschied , en men heeft toen bevonden , dat het geheele 

 getal der jaarringen 1234 bedraagt. {V Institut , 1866 , p. 210 en 225). 



Hg. 



PlaatengeograpMe. — edmond boissieb, deelt eonige voorbeelden mede van 

 planten , die , behoorende tot hetzelfde geslacht , zeer ver verwijderde 

 standplaatsen hebben. Hij noemt als zoodanig Dioscorea Pyrenaica , door 

 BUBANi in het Pyreneesch gebergte ontdekt , welke ontdekking door bois- 

 sieb bevestigd is ; het is bekend , dat de overige soorten van dit geslacht 

 in Amerika te huis behooren. Van het overigens uit Z uid- Afrikaan sche 

 planten bestaande geslacht Pelargonium is door kotschy ook eene soort in 

 Klein-Azië gevonden. Eindelijk vond boissier zelf op een Astragalus 

 spinosus uit Klein-Azië eene parasitische soort van het zonderlinge geslacht 

 Pilostyles , waarvan tot hiertoe slechts eene soort bekend was , die in Chili 

 parasitisch op eene Adesmia leeft. {Bihl. univ. Arch. de Phys. , 1866 , no. 

 99, p. 255). 



Hg. 



Uitzetting van glauberzout bij kristallisatie. — Dr. r. lindig te Schwerin 

 heeft (POGGENDOBEES Annalen , CXXVIII , S. 157) aangetoond , dat eene oplos- 

 sing van glauberzout bij verkoeling eerst inkrimpt evenals elk ander ligchaam , 

 maar zoodra die verkoeling ver genoeg is gevorderd om de kristalschieting 

 te doen beginnen , zich aanmerkelijk uitzet. Men zou dus meenen , dat 

 de gevormde kristallen eene geringere digtheid dan de oplossing moesten 

 bezitten. Toch zinken enkele losgestooten kristallen daarin naar den bodem. 



In zoogenaamd oververzadigde oplossingen van dit zout is het verschijnsel 

 nog veel meer in het oog vallend. Wordt namelijk eene verzadigde oplos- 

 sing daarvan voorzigtig tot omstreeks O' afgekoeld en dan , b.v. door het 

 inwerpen van een klein kristalletje , plotseling tot kristalliseren gebragt , 

 dan neemt de zoo gevormde kristalkoek een veel grooter volume dan de 



