■WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. Ö9 



aan het minder lichtend worden der vlam boven de vonk , door de snellere 

 verbranding der kooldeeltjes in den omtrek daarvan? 



Ln. 



Geleidingsvermogen van het kwik voor de warmte. — Volgens metingen, 

 door prof. geipon te Rijssel naar drie verschillende methoden verrigt, be- 

 draagt dit slechts 0,407 ongeveer van dat van het lood , naar de opgave 

 van PECLET. Het geleidingsvermogen van zilver door 100 voorstellende , 

 zou dat van lood dus 3,82 zijn. {Les Mondes, 12 Juillet, 1866, p. 426). 



Ln. 



Over de klenring der indrukken van wit licht, bij zeer korten duur daar- 

 van , brengt Les Mondes van 2 Aug. 1866 een vrij uitvoerig opstel van 

 den abt laborde. De zeker nog niet boven alle bedenking verheven theo- 

 retische beschouwingen ter zijde latend , vermelden wij hier alleen de 

 daarin vermelde feiten. 



Een bundel zonnestralen wordt op de bekende wijze buiten een donker 

 vertrek opgevangen en naar binnen teruggekaatst door eene opening , 

 eene spleet van 3 m.m. breed en 6 m.m. hoog. Daarvoor wordt een 

 metalen schijf geplaatst , waarin een aantal spleten van geleken vorm en 

 grootte met breede tusschenruimten in een kring zijn geboord , zoodat zij , 

 wanneer de schijf om hare as gedraaid wordt , beurtelings voorbij de 

 spleet in het luik gaan en deze dus afwisselend voor het licht geopend en 

 gesloten wordt. Op ongeveer een el afstands achter de schijf is een mat- 

 glas geplaatst , waarop dus bij langzame draaijing der laatste van achteren 

 lichtbeelden kunnen waargenomen worden, die ontstaan en verdwijnen, om 

 bij toenemende snelheid dier draaijing in een voor het oog aanhoudenden 

 lichtindruk over te gaan. In 't eerst is dit lichtbeeld wit , evenals de 

 vroeger afzonderlijk waarneembare , maar by nog toenemende snelheid 

 ziet men eerst de randen daarvan en vervolgens de geheele oppervlakte 

 zich kleuren met bjj toenemende snelheid elkaar geregeld opvolgende 

 tinten vait blaauw , groen en zacht rood. Bij nog steeds toenemende 

 snelheid vertoont zich het beeld daarna weder wit , vervolgens groen en 

 dan blaauw gekleurd, om daarna weder wit te worden en dit te blijven, 

 hoe men ook verder de snelheid vergroote. Vertraagt men nu de omwen- 

 telingssnelheid der sch^f , dan komen dezelfde verschijnselen in omgekeerde 

 volgorde terug. Niet de omwentelingssnelheid op zich zelve , niet de 

 duur der lichtindrukken is daarbij maatgevend , maar wel , uitsluitend of 

 voornamelijk , de snelheid van opvolging. Want sluit men van twaalf 

 openingen zes , telkens de eene om de andere , dan moet men aan de 



