76 ALBUM DEK NATUUll. 



De rots van Gibraltar. — Hochstetter geeft in de Novara-reis, Bd. II, 

 eene geologische schets van deze rots. Hieruit blijkt , dat deze rots als 

 het overblijfsel eener ver uitgestrekte kalksteenformatie moet worden be- 

 schouwd , welke eenmaal , vóór de vorming van het bekken der Middelland- 

 sche zee , die in de tertiaire periode plaats greep , Afrika met Europa 

 verbond. Zuidelijk aan de kust van Marokko is in de tweede zuil van 

 Herkules , de Abyla der ouden , thans Monte Simia (Apenberg) genoemd , 

 de voortzetting derzelfde formatie te herkennen. Noordwaarts op het 

 Spaansche vastland , mag men eenen hoogen spitsen kegel , waarschijnlijk 

 tot de Sierra del Nieve S. von Ronda behoorende , als eene voortzetting 

 daarvan beschouwen. 



Op de scheiding van Afrika en Europa en het ontstaan van de straat 

 van Gibraltar schijnt echter eene periode van langzame rijzing gevolgd te 

 zijn , waaraan Gibraltar deelnam , even als andere kuststreken der Mid- 

 dellandsche zee. Dit wordt bewezen door de uitnemend duidelyke terras- 

 vorming , die de rots aan hare zuidzijde vertoont , en dat die rijzing nog 

 in lateren tijd is voortgegaan , blijkt uit de zandvlakte van het onzijdig 

 gebied , dat Gibraltar met Spanje verbindt , en welke eene hedendaagsche 

 duinvorming op een ondiepen rotsigen zeebodem, is. {Neues Jahrh. f. Miner., 

 GeoL, etc, 1866, p. 473). . Hg. 



Mollusken-fauna van Algerie. — Door j. ix. bourquignat is onlangs een 

 werk in twee deelen iiitgegeven over de Malacologie van Algerie , waarvan 

 het laatste hoofdstuk is opgenomen in de An7i. des Scienc. nat. , 5me ser. , 

 V, p. 313—354. In dit hoofdstuk behandelt hij de geographische ver- 

 spreiding der soorten en komt door vergelijking der nu nog in noordelijk 

 Afrika tot op de grenzen der Sahara- woestijn levende soorten , met die 

 van Spanje en die der Canarische en Acorische eilanden , tot eenige alge- 

 meene gevolgtrekkingen , die ook voor de geologie van groot gewigt zijn 

 en ten deele ter bevestiging strekken van hetgeen reeds uit andere onder- 

 zoekingen is afgeleid. Hij besluit daaruit namelijk: 



1) dat in den aanvang van het hedendaagsche tijdperk , d. i. tijdens 

 het verschijnen der nu nog levende soorten , noordelijk Afrika van Marokko 

 af tot Tunis toe en zuidelijk tot op de grens der Sahara een schiereiland 

 vormde , hetwelk door eene landengte over de tegenwoordige straat van 

 Gibraltar met Spanje verbonden was ; 



2) dat toen de Sahara eene zee was , die in onmiddellijke gemeenschap 

 stond met de Middel landsche zee ; 



3) dat noch de Canarische , noch de Acorische eilanden met de kust 

 van Afrika verbonden waren , maar dat deze de overblijfsels zijn van een 



