WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 85 



aangaat, naar den type van die der visschen gebouwd zijn, en dat deze 

 dieren dan ook , gelijk theorie en proeven bewijzen , in het water en in de 

 lucht duidelijk zien , terwijl zij hun ciliairspier slechts dan noodig hebben 

 te gebruiken , wanneer zij in de lucht ver verwijderde voorwerpen moeten 

 zien[?]. {Compt. rend. , Tom. LXIII , p. 499.) D. L. 



Opslorping van warmte- en lichtstralen door waterdamp. De strijd tusschen 

 TYNDALL en MAGNus , van welke de eerste meent te hebben ontdekt, dat 

 donkere warmtestralen door waterdamp in merkbare mate worden opge- 

 slorpt, en de tweede op grond van proefnemingen met negatieven uitslag 

 het bestaan dier opslorping ontkent, is, zoo niet beslist, dan toch aanmer- 

 kelijk nader tot eene beslissing gebragt door de proefnemingen van wild 

 {Phüosophical magazine XXXII, p. 241). Deze heeft het verschijnsel op 

 nieuw onderzocht , eerst volgens de door tyndall gevolgde methode met 

 eene verbetering , waardoor een bezwaar van magnus tegen deze methode 

 werd opgeheven, en vervolgens naar de methode van magnus. De in het 

 eerste geval verkregen uitkomsten bevestigen volkomen de vroegere van 

 TYNDALL , terwijl die voor het tweede wel is waar even ontkennend waren 

 als MAGNUS zelf ze verkregen had , maar tegelijk de oorzaak hiervan dui- 

 delijk deden uitkomen. Alles te zamen vattend schijnt het dus uitgemaakt , 

 dat waterdamp wel degelijk donkere warmtestralen in merkbare mate op- 

 slorpt, zonder dat hierbij, zoo als magnus ten laatste meende, aan eene 

 gedeeltelijke verdigting van dien damp behoeft te worden gedacht. 



Hiervoor (bl. 45) werd reeds berigt aangaande de waarnemingen van 

 cooKE , die aautoonen , dat sommige donkere strepen in het zonnespectrum , 

 welke reeds vroeger waren erkend als door opslorping in den dampkring der 

 aarde teweeg gebragt, hoogst waarschijnlijk aan den waterdamp daarin 

 haren oorsprong waren verschuldigd, daar zij zich des te helderder ver- 

 toonden naarmate er meer van dien damp in de lucht aanwezig was. In 

 de vergadering der Académie des Sciences van den loden Augustus 1.1. 

 heeft JANSSEN over dit onderwerp op nieuw eene mededeeling gedaan. Het 

 blijkt daaruit , dat hij vroeger dan cooke o^) dezelfde wijze tot gelijksoor- 

 tige uitkomsten was geraakt en reeds bewezen had , dat het spectrum van 

 kuDstlicht , wanneer dit , alvorens het prisma te bereiken , een vrij langen 

 weg door vochtige dampkringlucht moet afleggen , dezelfde donkere stre- 

 IDon vertoont. Het bleef nu slechts over , om door regtstreeksche proef- 

 neming te bewijzen , dat alleen waterdamp hiervan de oorzaak is. Na 

 eene poging om dit te verkrijgen met behulp van een ijzeren buis van 10 

 meters lengte , die afwisselend met drooge lucht en met stoom kon worden 

 gevuld, terwijl het licht van eene sterke lamp daardoor heen naar het 



