WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 87 



Op pranklin's proeven afgaande , zou men verwachten , dat het zwart 

 graauwe lodium de warmtestralen in veel ruimer mate zou opnemen dan 

 eene witte stof, b.v. aluin. Maar het tegenovergestelde bleek tijndall het 

 geval te zijn. Wanneer twee gelijke stukken karton , het eene met zeer 

 fijn iodiumpoeder en het andere met dat van aluin bestrooid , tegelijkertijd 

 aan de stralen van een helder brandend haardvuur werden blootgesteld , dan 

 was na eenigen tijd het karton met aluin onverdragelijk heet geworden , 

 terwijl dat met iodium nog koel bleef. Een differentiaal-thermometer 

 met den eenen bol met iodium en den anderen met aluin bedekt , twee 

 overigens gelijke thermometers , waarvan de bollen op dezelfde wijze be- 

 dekt waren , gaven bij blootstelling aan de stralen van gloeijend ijzer of 

 van eene gasvlam evenzeer eene uitkomst , die aantoonde , dat de opslor- 

 ping van die stralen door de aluin veel sterker was dan die door iodium. 



Dat juist iodium hierbij een zoo geringe opslorping vertoont , moet ieder 

 opmerkelijk toeschijnen, die in aanmerking neemt, dat deze stof wel is 

 waar voor donkere warmtestralen doorschijnend, maar voor lichtende ge- 

 heel en al ondoorschijnend is. Het blijkt hieruit, zegt tyndall, dat deze 

 ondoorschijnendheid dezelfde is als die van fijn gestooten wit glas voor 

 lichtstralen ; dat is , dat zij door inwendige terugkaatsing ontstaat. Zwa- 

 vel verkeert in juist hetzelfde geval. Een dunne plaat daarvan laat geen 

 warmtestraal door en toch neemt zwavel zoo weinig stralende warmte op, 

 dat een stuk daarvan in het brandpunt van een hollen spiegel geplaatst , 

 waarin de stralen van den elektrischen lichtboog eene platinaplaat in een 

 oogenblik wit gloeijend konden maken, een aanmerkelijken tijd aan die 

 stralen moest blootgesteld blijven om te smelten en te ontbranden. Toch 

 behoeft zwavel om te smelten slechts eene temperatuur van omstreeks 

 244' C. 



In dit zelfde brandpunt kon een klein stukje phosphorus gedurende 

 twintig seconden geplaatst blijven alvorens te ontbranden. Hier evenwel 

 is het de doordringbaarheid van phosphorus voor warmtestralen , die hare 

 verwarming belet. Men begrijpt ligtelijk , dat dit het geval moet zijn , dat 

 in 't algemeen een ligchaam door stralende warmte des te minder in tem- 

 peratuur zal toenemen , naarmate het voor de warmtestralen , waaraan 

 het blootgesteld wordt , meer doordringbaar is. Als de convergente stralen 

 van de voorgaande proefnemingen , alvorens het brandpunt te bereiken , 

 door een glazen bak met water waren » gezift" , zoodat daarin nu enkel 

 die stralen waren overgebleven , welke door glas en water gereedelijk door- 

 gelaten worden , dan waren zij onmagtig om een dun ijslaagje op glas te 

 smelten , dat in het brandpunt werd gehouden , terwijl een daav geplaatst 

 stukje hout dadelijk ontvlamde. Laat men dit ziften weg, dan worden 



