OVEE COLEOPHOKEN EN ANDEEE KLEINE MOTTEN. V 



tella , wier rups in Maart en April volwassen op Carex glauca te 

 vinden is en in de rigting van boven naar beneden in de bladen 

 regte, smalle mijnen boort. Deze 8 a 9 millim. lange rups is helder 

 geel van kleur met grijzen kop ; op den eersten ring staan twee grijze 

 vlekken, die in haar midden een zwarten stip in witten rand ver- 

 toonen. Op ieder der overige ringen staat ter weerszijde op den rug 

 eene bloedroode , vrij onregelmatige vlek met witte stipjes versierd, 

 terwijl de rugvlakte tusschen deze vlekken , die te zamen roode strepen 

 over de geheele lengte der rups vormen , eene heldere witte kleur 

 heeft. Uit deze korte beschrijving moge blijken , dat de rups met 

 regt een fraai geteekend dier mag genoemd worden. 



Verder over de soorten van dit geslacht uit te weiden, zou ons te 

 veel in aanraking brengen met eene der moeijelijkste planten-families , 

 de gramineën, maar aan een ieder, die in den winter of het voorjaar 

 in 't algemeen naar grassen zoekt , die een ziekelijk uiterlijk hebben 

 en gangen vertoonen als de in fig. 11 (p. 7) afgebeelde, durf ik verze- 

 keren, dat hij eenige fraaije soorten van dit geslacht zal opdoen. 



Eeeds met twee geslachten , die zich met het parenchijm der bladeren 

 voeden , hebben wij nu kennis gemaakt , en ook de beide geslachten , 

 waarover ik nog iets wensch mede te deelen, komen, in dit opzigt 

 vooral, met hen overeen. Het zijn inzonderheid de rupsen van het geslacht 

 LitJiocolletis , die zich , wegens deze levenswijs en het gedurende haar 

 geheele leven niet verlaten van hare woning tusschen de bladvliezen , 

 den naam van „mineurs" verworven hebben. 



Wie, die niet gedachteloos door de natuur loopt, maar er zich op 

 toelegt om te leeren zien en te leeren begrijpen hetgeen hij ziet, heeft 

 wel niet des zomers in de bladen van velerlei boomen onregelmatige 

 eenigzins blazig opgetrokken bruine vlekken ontdekt. Deze vlekken 

 zijn de sporen der vernielingen van Lithocolleten , die gedurende het 

 geheele rupsen-leven in die bladen woning en voedsel vinden. 



De rupsen van dit geslacht leveren onderling eene groote gelijkenis 

 op , allen zijn licht- of donker-groen , geel-groen , of ook wel geel en 

 missen een paar buikpooten , zoodat zij slechts veertien pooten hebben , 

 drie paar borst- of ware pooten en 4 paar buik- of valsche pooten. 

 Een goed kenmerk is ook de spitse kop en de meerdere breedte , die de 

 drie eerste ringen boven de overige hebben. Hare grootte gaat zelden 

 die van 7 a 8 streep te boven. 



