DE PHÏSISCHE CONSTITUTIE DER KOMETEN. 



Wij ontleenen aan de Revue des cours scientijlques , 1868, no. 47, 

 het volgend overzigt der uitkomsten van waarnemingen , door huggins 

 verrigt in den loop der beide laatste jaren , ten einde door middel van 

 den spectroskoop den aard van het licht der kometen te bepalen. 



„De eerste pogingen om het licht der kometen door middel van den 

 spectroskoop te onderzoeken gaven weinig voldoende uitkomsten. Do- 

 NATi beschreef in 1864 het spectrum van de komeet no. 1 van dat jaar 

 als gevormd door drie schitterende strepen of banden ; doch deze waar- 

 neming leidde tot geene gewigtige ontdekking. Men kende geene aard- 

 sche stof , die een spectrum gaf , hetgeen op dat van deze komeet geleek. 

 HuGGiNS had wel is waar reeds de aandacht gevestigd op het feit , dat 

 sommige stoffen spectra geven, die uit schitterende banden bestaan, in 

 tegenstelling met de gewone spectra , die zamenhangend zijn , en hetzij 

 donkere strepen of alleen schitterende strepen vertoonen. Doch alvo- 

 rens te kunnen besluiten, dat eene dergelijke stof in eene komeet be- 

 stond , moest men het bewijs leveren , dat beide spectra , namelijk dat 

 van de bedoelde aardsche stof en dat van de komeet , volkomen overeen- 

 stemden, niet alleen wat het getal der banden, maar ook wat de door 

 hen ingenomen plaats betreft. Niets van dien aard kon voor de komeet 

 van 1864 worden gedaan. 



;,In 1866 verscheen eene andere komeet, diegene waarvan men sedert 

 erkend heeft , dat de loopbaan dezelfde is , als die van de zoogenaamde 

 verschietende sterren. Huggins onderzocht het spectrum van deze ko- 

 meet met groote zorg. Desniettemin was ook de uitkomst van dat 

 onderzoek niet zeer voldoende. Huggins bevond , dat het spectrum 

 van de kern uit een enkelen band bestond, terwijl de staart een za- 



