DE PHYSISCHE CONSTITUTIE DER KOMETEN. 27 



in welks middenpunt zich een ronde kern bevond , van welke de staart 

 zich uitstrekte over eene lengte van ongeveer een graad. 



„Ht^^ïgings haastte zich van deze gelegenheid gebruik te maken om 

 een onderzoek voort te zetten , dat reeds zoo veel licht over het maaksel 

 der kometen had geworpen. Bij de beschouwing door den spectroskoop , 

 loste zich het licht dezer komeet , even als die van beoesen , in drie 

 schitterende banden op. Maar de banden van de komeet van winnecke 

 waren breeder en hadden niet dezelfde stelling. De breedte en de glans 

 der banden waren ook niet even groot ; de schitterendste bevond zich 

 in het midden. In dit geval , even als bij de komeet van beoesen , 

 gaf het minst schitterende gedeelte van den staart een zamenhangend 

 spectrum, maar dit spectrum was zoo zwak, dat huggins zelfs twijfelde, 

 of het wel bestond. 



„Tot dusver had de waarneming der komeet van winnecke niets meer 

 geleerd dan hetgeen men reeds van andere kometen wist. Maar weldra 

 zoude eene belangrijker ontdekking gedaan worden. Boven zeiden wij , 

 dat HFGGiNS reeds in 1864 de spectra van verschillende aardsche stoffen 

 had onderzocht en bevonden , dat ook daaronder zijn , die uit schitte- 

 rende banden bestaan. Onder de toen daarvan gemaakte teekeningen 

 was er een , hetwelk hem toescheen na overeen te stemmen met het 

 spectrum der komeet van winnecke. Het was die van het spectrum , 

 hetwelk men waarneemt, wanneer men door den spectroskoop het licht 

 beschouwt eener elektrische vonk in het zoogenaamde oliemakeijd gas. 

 Dit gas bestaat uit zes gewigtsdeelen koolstof en een deel waterstof. 

 Het spectrum van de vonk , die door dit gas gaat , wordt gevormd door 

 de vereenigde spectra van koolstof en van waterstof. Nu is het ge- 

 makkelijk beide van elkander te onderscheiden , want de schitterende 

 strepen , die het spectrum van waterstof uitmaken , zijn volkomen be- 

 kend. Het spectrum der komeet nu bevatte geene schitterende strepen. 

 Het kwam er dus op aan , door eene regtstreeksche vergelijking , te 

 bepalen, of de komeet geheel of ten deele uit vervlugtigde koolstof bestond. 



„De uitstekende scheikundige w. a. millee , die reeds vroeger deel 

 genomen had aan de werkzaamheden van htjggins om den spectroskoop 

 op de hemelligchamen toe te passen , deed dit ook thans weder. De 

 proef werd zoo ingerigt , dat het spectrum van de koolstof zich in den 

 spectroskoop onmiddellijk onder dat van de komeet vertoonde, en de beide 

 waarnemers overtuigden zich aldus , dat er tusschen beide spectra geen 



