34 TOGT VAN DK. J. J. HAIJES 



Hebben wij vroeger getracht onze lezers op de boogte te houden van 

 de ontdekkingstogten in deze streken , wij vinden daarin eene reden te 

 meer om hun thans ook een overzigt te geven van dezen allerbelangrijk- 

 sten togt in het hooge Noorden. 



Dr. HAIJES kende de gevaren , den strijd en de ontberingen , aan 

 zulk eene onderneming verbonden. Als geneesheer had hij dr. kane 

 bij zijne pool-expeditie vergezeld en gedeeld in al de gevaren en moeiten , 

 op dien togt ondervonden. Maar wel verre van daardoor afgeschrikt 

 te zijn , gevoelde hij in zich een magtigen aandrang om nogmaals het 

 waagstuk te beproeven en op den weg , door kane ingeslagen , door den 

 Smith-Sund heen , de opene poolzee , zoo hij meende , te bereiken. 



Eeeds in 1857 trad hij in het geographisch gezelschap te New- York 

 met zijn plan te voorschijn en wist door de drukpers en door talrijke 

 voorlezingen in verschillende steden van de Yereenigde Staten de open- 

 lijke belangstelling daarvoor op te wekken. Eindelijk gelukte het hem 

 door de hulp van zijne begunstigers en vrienden de middelen bijeen te 

 krijgen, om een schoener, „United States" genoemd en 133 tonnen 

 groot, uit te rusten. De bemanning was slechts 13 personen sterk. 

 Slechts één wetenschappelijke helper stond hem ter zijde , atjgust sonn- 

 TAG , die als astronoom reeds kane's togt had medegemaakt. Met in- 

 strumenten en levensmiddelen was het kleine schip uitnemend voorzien. 



Den 9den Julij 1860 zeilde het schip de haven van Boston uit en 

 bereikte reeds den 30sten na eene spoedige vaart de koude luchtstreek. 

 Den eden Augustus liet het in de kleine welgelegen haven vau Proven 

 op de kust van Groenland het anker vallen , om Eskimo-bonden voor de 

 voorgenomen sledetogten aan boord te nemen. Daar hier echter weinige 

 te bekomen waren , moest in het nabijgelegen Upernavik het ontbrekende 

 aantal worden aangevuld. Daar werden ook een Deen , die de Eskimo- 

 taal verstond, als tolk , twee andere Denen als matrozen en drie Eskimo's 

 als jagers en hondedrijvers aangeworven. Doch tegen deze aanwinst 

 stond over het verlies van den scheepstimmerman, caeijthek, de eenige 

 onder de bemanning , die reeds in de Noordpoolzee was geweest. 



Na Upernavik verlaten te hebben , vertoonde de zee al spoedig een 

 veel wilder aanzien. Ofschoon zij reeds vele ijsbergen waren voorbijge- 

 zcild , zoo vertoonden deze zich hier in zoo digte , onoverzienbare en 



