NAAR HET NOOiLDELIJKSTE LAND DER AARDE. 45 



als wij eene onbegaanbare rigting hadden ingeslagen , legden wij de 

 eerste mijlen zonder groote bezwaren af; maar verder op werd de weg 

 boven alle beschrijving slecht. IJt kan hem slechts met eene verwarde 

 ophooping van digt zamengepakte rotsen vergelijken , die in groote 

 hoopen en eindelooze ruggen over eene uitgestrekte vlakte zijn opge- 

 stapeld , terwijl ze naauwelijks eenen voetbreed effenen bodem tusschen 

 zich laten. Daar moest elke voetstap uitgekozen en niet te vermijden 

 hindernissen tot over honderd voet hoogte overklommen worden. De 

 tusschenruimten der digt opgehoopte ijsmassa's zijn ten deele met zamen- 

 gewaaide sneeuw aangevuld. Daaruit kan de lezer gemakkelijk het 

 overige opmaken. Hij zal zien , hoe de sleden zich door den wilden 

 warhoop van ijsschollen doorwinden, hoe manschappen en honden de 

 ladingen trekken en schuiven , evenals napoleon's soldaten , toen zij 

 hunne artillerie over de steile en ruwe Alpenpassen bragten. Hij zal 

 zien , hoe zij over de kanten van hooge ruggen , door welke geene ope- 

 ning heen leidt , heen klonteren en op de andere zijde weder af klimmen , 

 waarbij de slede dikwijls over eene helling nederstort , omslaat en breekt. 

 En wederom ziet hij , hoe het reisgezelschap bij de onmogelijkheid om 

 een doortogt te vinden , met schop en bijl een weg breekt , of wanneer 

 ook dit mislukt , omkeert en een beteren weg zoekt ; en het is reeds 

 een bijzonder geluk, als het een kloof of pas vindt, op welks kronke- 

 lenden en oneffen bodem met betrekkelijk gemak eene Engelsche mijl 

 kan worden afgelegd. De zamengewaaide sneeuw is nu eens een hulp , 

 dan eene hindernis. Hare oppervlakte is steeds hard , maar niet 

 altijd vast genoeg ; dikwijls wijkt de korst voor den voetstap op de 

 vermoeijendste en ergerlijkste wijze; zoodra een voet wordt opgeligt, 

 trapt de andere er door. Erger is het nog , dat de kloven tusschen de 

 ijshoopen dikwijls op zulk eene wijze met sneeuw overbrugd zijn , dat 

 er holle ruimten onder blijven , en juist dan , als men een effener streek 

 voor zich meent te hebben , zinkt een man er tot aan zijn lijf in , een 

 tweede tot aan de lials , een derde verdwijnt geheel onder het sneeuw- 

 dek , ook de slede breekt er door , en alles er weder uit te trekken is 

 de arbeid van uren , inzonderheid als de slede moet worden afgeladen. 

 Dit laatste komt bij vele gelegenheden telkens voor. Niet zelden moet 

 de lading in twee of drie deelen verder bezorgd worden en de sleden 

 moeten dan meermalen heen en weder varen. Het zeemansgeroep der 

 matrozen om eenheid in de beweging te brengen vermengt zich met 



