PSOVINCIALE MUSEUMS VOOB NATÜUBLIJKE HI8T0EIE. 59 



vator of hoe men hem betitelen wil , die in staat en verpligt zou moe- 

 ten zijn om, in den geest van hookee , de noodige aanwijzingen te 

 geven. 



Dat het museum op bepaalde dagen en tijden voor het publiek zou 

 moeten openstaan , spreekt van zelf. 



Over het nut van zulk eene inrigting behoeft eigenlijk niet zeer veel 

 te worden gezegd. Ik wil hier niet aandringen op de hooge waarde 

 der natuurlijke historie als zuivere wetenschap ; het is onmogelijk die 

 waarde met behulp van weinig woorden te doen beseffen door hen , die 

 er geheel geene beoefenaren van zijn , — iets wat trouwens het geval 

 is met elke andere zuivere wetenschap , welker beoefenaren zoo vaak , 

 na zich op de explicatie van een of ander hoogst belangrijk feit te 

 hebben uitgesloofd, door de plotseling daar heen geworpen vraag : „maar 

 waarvoor dient de kennis daarvan nu eigenlijk?" — tot wanhoop ge- 

 bragt worden. Yoor de beoefenaren der natuurlijke historie zelven 

 daarentegen is zulk eene uiteenzetting van hare waarde overbodig. — 

 Ik doe liever in de eerste plaats opmerken, dat onze kennis van het 

 vaderland hoogst onvolledig en gebrekkig is , zonder die van zijne 

 natuurlijke voortbrengselen. Voorwaar , men leert een land niet kennen 

 uit de gewone geographische leerboeken, die ook dan, wanneer zij iets 

 over de natuurlijke voortbrengselen mededeelen , in dit opzigt steeds 

 zeer onvolledig zijn en van fouten krielen. En in de tweede plaats 

 vestig ik de aandacht er op , dat het eene grove dwaling is , wanneer 

 men aan de beoefening der natuurlijke historie praktisch , materieel nut 

 ontzegt! Of meent men welligt , dat b. v. de kennis van de voor den 

 landbouw en boschteelt schadelijke dieren , van den tijd waarop zij jon- 

 gen voortbrengen , van dien waarop zij 't best te vangen en uit te roeijen 

 zijn, — dat de wetenschap van het evenwigt, dat de natuur tusschen 

 het aantal der diersoorten bewaart door de eene tot prooi voor de 

 andere te doen dienen , — dat de kennis der nuttige en schadelijke 

 planten, — dat die van de wetten der voortplanting of wijziging van eigen- 

 schappen bij de paring van individuen , die tot hetzelfde ras of tot ver- 

 schillende rassen beliooren , — dat bekendheid met den aard en de 

 zamenstelling der grondsoorten en van nog zoo veel dergelijks , dat ik 

 niet opsommen kan , plechts als theoretische bespiegelingen , maar niet 

 voor de praktijk waarde bezitten ? Men schijnt dit te meenen ; althans 

 moet men dit besluiten uit de stiefmoederlijke wijze, waarop het onder- 



