EEN WOOED O VEE HET EILAND BANZA. 67 



Banka is zeer bergachtig en over zijne geheele uitgestrektheid met digt 

 bosch bedekt; om zoo te zeggen treft men er geen onbegroeid plekje aan. 

 De hoogste bergtoppen vindt men in het Marassgebergte en in de 

 districten Koba en Toboaly. De hoogste top in het Marassgebergte heeft 

 eene hoogte van ongeveer 2300 Eijnlandsche voeten. De bekendste berg 

 is de Manoembing of Monopij n , ongeveer 1400 Eijnlandsche voeten hoog 

 en slechts weinige palen ten noorden van de hoofdplaats Muntok gelegen. 



Even als in elk bergachtig land treft men op Banka geene rivieren 

 van een eenigzins groot stroomgebied aan , en de rivieren van Banka 

 zijn zeer verschillend in aanblik van die in ons vaderland. Ik wil hier 

 alleen een denkbeeld geven van een gedeelte der rivier van Merawang 

 of Batoe-roessak , dat men met een boot moet bevaren als men van 

 het fort te Pankal-Pinang naar het fort te Batoe-roessak gaat, iets dat 

 door mij tweemaal is gedaan. Men stelle zich voor een 100 el breede 

 rivier , aan beide oevers met groote boomen beplant. Het is eene rivier 

 geheel in het bosch, Aan de oevers verheffen zich de boomen met een 

 tal van luchtwortels omhoog , zoodat , als men op de rivier is , men 

 niets ontwaart dan boomen, water en lucht. Geen enkel geluid treft 

 onze ooren , dan de riemen der roeijers, en, ik moet zulks bekennen, 

 die natuur bragt mij in eene sombere stemming. Hoe geheel anders , 

 dacht ik , is het vrolijk gezigt , dat een vaart op onze Hollandsche 

 stroomen aanbiedt. 



Het plantenrijk is nog zeer primitief op Banka vertegenwoordigd. 



De meeste gewassen behooren tot de Monocotyledonen (éénzaad- 

 lobbigen), Yarens treft men hier veelvuldig aan ; ze zijn van veel 

 grootere afmetingen dan in Europa; dikwerf ziet rden boom- varens, 

 daar men tegen op moet zien en die dikwijls van tien tot twaalf voet 

 en meer hoog zijn. — De prachtigste mossoorten komen hier voor. 

 Eene soort is fluweelachtig , van eene helder licht groene kleur , 

 schooner mossoort zag ik nooit te voren. De dames kappen er zich 

 wel eens mede , en de inlanders gebruiken deze mossoort om er bij 

 feestelijke gelegenheden , komst van den president als anderzins, hunne 

 eerepoorten mede groen te maken. 



Daar men voor het uitsmelten der tingronden veel houtskool noodig 

 heeft , zoo komen bosschen van zwaar geboomte langs de groote wegen 

 zelden meer voor. Vooral aan de bewoonde strandplaatsen treft 

 men eene menigte klapperboomen of kokospalmen aan. Deze slanke 



5* 



