70 EEN WOOED OVER HET EILAND BANKA. 



ïïoUandsche en Angora-katten zoekt men hier te vergeefs. Onder de 

 kippen en eenden heerscht van tijd tot tijd eene soort van vallende 

 ziekte , waaraan er vele sterven. 



Bij de Chinesche mijnwerkers treft men een mooije soort van uit China 

 aangebragte honden aan. De hondensoorten der Bankanezen kunnen anders 

 niet veel op schoonheid bogen ; alle behooren tot de algemeenste soorten. 



Hoewel het gras op sommige plaatsen op het eiland zeer welig tiert , 

 treft men hier geen rundvee , schapen , geiten of karbouwen aan , dan 

 een paar, die hier van Java zijn aangebragt en die hier meer als uit- 

 zondering dan als regel gelden. Dit geldt ook van paarden , die men 

 slechts in handen ziet van Europeanen en enkele gegoede Chinezen. 

 Het aanfokken van Javasche pikolpaarden bij de inlandsche bevolking 

 zou zeer zijn aan te raden , daar de Bankanezen nu alles zelve op 

 hunne hoofden en schouders moeten dragen en men in de meeste kam- 

 pongs genoegzaam gras tot voeding aantreft. 



Zoo als boven reeds gezegd is , zijn de bosschen rijk aan herten en 

 wilde varkens. Behalve het gewone hert treft men hier ook eene zeer 

 kleine hertensoort aan, de Kielang, niet grooter dan een halfwassen 

 schaap en de Kantjiel, nog kleiner dan een haas. 



Tal van apen, wilde katten, eekhoorns en miereneters leven mede 

 in de bosschen. 



In de rivieren , vooral aan de mondingen , treft men vele krokodillen of 

 kaaimans aan, en deze dieren worden door de inlanders veelvuldig afge- 

 maakt. Door de chinezen-mijnwerkers wordt het vleesch der krokodillen 

 met graagte genuttigd. Met het oog op die menigte kruipende dieren en 

 insekten , het voedsel van tal van vogelsoorten , heb ik mij over niets 

 zoo zeer verwonderd , als over de weinige vogels , die ik tijdens mijne 

 reizen heb aangetroffen. 



Men vindt hier echter tal van duivensoorten , waaronder eene zeer 

 groote duifsoort , door den inlander Boerong-Pergum genoemd , en de zoo 

 fraaije groene duiven met roode bekken , — voorts de Beo , de Indische 

 merel , een zwarte vogel met helder gelen bek en onder de beide oogen 

 schoon gele vleeschlobben , alsof hij zich een paar gele boordjes had aan- 

 getrokken en die in de wouden een niet onaardig gezang laat hooren. 

 Aan de kusten en nabij gelegen eilandjes vindt men een witte soort 

 van duiven , dikwerf zeer talrijk. In de moerassen zijn snippen , en ook 

 wordt hier eene soort van kleine patrijzen aangetroffen ter grootte van 



