HET HTRA-TIJDPERK, 



OF DE MORGENSCHEMERING VAN EEN NIEUWEN DAG; 



DOOE 



R. E. DE HA.AN. 



De scliemering graauwt over de velden. De maan is verbleekt , het 

 tintelend starrenheir uitgedoofd. Langzaam en met majesteit, in stillen 

 luister verheft zich de koninginne des dags boven de oosterkim. Lichte 

 wolkjes met gouden randen omgeven haar , bevallig schiet ze haar stralen 

 over 't gerimpeld watervlak. Elk oogenblik vermeerdert haar glans , 

 zij omzoomt de toppen der pandanen en cycadeën met purper en goud, 

 het bedauwde blad der voltzia's voelt alreê den invloed harer koeste- 

 rende stralen ! Ziet , hoe de archaeopteryx zijn breede vleugelen uit- 

 strekt en met langzame slagen in de bovenlucht stijgt , om de naderende 

 zon te begroeten. Hoe schitteren de kleine ruischende golfjes van dezen 

 stroom in den oceaan van licht en vuur , dat zij uitzendt ! Hoe tintelt 

 alles in den gloed van dien diamant in de krone des Almagtigen ! De 

 nacht is wegge vlugt met zijn somberheid , de dag is daar , bezielende 

 met jeugdigen moed, met mannelijke veerkracht al wat ademt en leeft. 



Do plaats , waar wij ons bevinden , is een eiland van groeten omvang. 

 Van oost naar west strekt het zich uit, 180 uren gaans , 40 en 60 uren 

 breed. In 't zuiden loopen twee landtongen in zee uit , de oostelijkste 

 draagt ons. Een tropische lucht waait ons tegen, en toch dringt de 

 liefelijke geur der Molukken zich niet door de twijgen van dit ge- 

 boomte en dragen de zéfirs niet de uitwasemingen des kaneels van 

 strand tot strand. 



1869. 7 



