MORG-ENSCHEMEKING VAN EEN NIEUWEN DAG. 103 



't midden des rifs , dus waar eens de binnenzee zicli bevond , tal- 

 rijke versteende schelpen , slakken , koralen , zeeëgels , zeeleliën enz. , 

 te midden van de in dat water bezonken slij klagen aantreft. Daar die 

 koralen en zeeleliën zich nog in loodregten stand ten opzigte van de 

 daaronder liggende lagen bevinden , moet men wel aannemen , dat zij 

 daar ter plaatse zijn ontstaan en niet van elders aangevoerd. Midden- 

 Europa alzoo eene koraalzee ! Dat getuigt van een ander klimaat , 

 van geheel andere toestanden , van een tijd , te midden van welken 

 wij als vreemdelingen ronddwalen. Vraagt ge mij , „ wanneer was dat , 

 hoe lang is zulks geleden?" bezwaarlijk valt hierop een beslissend ant- 

 woord te geven, Wanneer de lezer van 't Album zich nog mijn vorig 

 opstel „de Steenkolen-periode" (zie jaargang 1868 , 8^ en 9^ aflevering) 

 herinnert , zal hij weten , dat wij de vorming van de groote maga- 

 zijnen brandstof, die wij steenkool-beddingen noemen, eenige millioenen , 

 misschien billioenen jaren achter ons moeten plaatsen. Daarbij zal 

 hij zich te binnen brengen , dat de geologie volstrekt niet aan he- 

 paalde getallen hecht en eigenlijk zich daarmede weinig inlaat, maar 

 den hetrelckelijken ouderdom der gesteenten slechts zoekt vast te stellen , 

 terwijl zij tevens tot het resultaat is gekomen , dat de wording der 

 aarde , tot hetgeen zij nu is , zich geenszins in eenige duizende of 

 honderdduizende jaren laat zamenkrimpen. Meer weet zij niet , meer 

 zegt zij ook niet. J^u is de Jura-tijd later dan de steenkolen-tijd inge- 

 treden. Reusachtige omkeeringen hadden sedert dat tijdperk plaats gegre- 

 pen , maar toch ligt die tijd nog zoover achter den onzen , dat wij ook 

 hierbij zonder schroom het ruime, maar onbepaalde woord millioenen mogen 

 gebruiken. De Jura-tijd viel voor na de steenkool-vorming , vóór het 

 diluvium , of wilt gij nog nadere beperking , vóór de vorming der krijt- 

 bergen van Engeland en na de bezinking dier lagen , welke wij schel- 

 penkalk en keuper noemen. 



Misschien is het aan sommige lezers en lezeressen van 't Album niet 

 ongevallig als hier met een enkel woord hun in herinnering wordt 

 gebragt, wat zij reeds elders hoorden of lazen omtrent de vorming 

 en rangschikking der lagen , die onze aardschors zamenstellen. Wij 

 kunnen hierin evenwel kort zijn. 



Door den invloed van vocht en warmte, door dien van het koolzuur 

 der dampkringslucht en de kracht van het bevriezende water worden 

 de stevigste rotsen vergruisd, en dat puin valt langs de hellingen der 



