112 HET JTmA-TIJDPERK , OF DE 



de 19e eeuw levenden nautilus. Die nautilusschelpen evenwel hebben 

 de sipho of buis aan den buikrand , deze aan de rugzijde. Eigenlijk 

 moest men dit de buikzijde noemen , want de rugzijde van bet dier 

 is juist naar het middelpunt der schelp gekeerd. De sipho dient 

 ook niet , gelijk men vroeger meende , tot verbinding slechts tusschen 

 het dier en de overige met lucht gevulde kamers , zoodat het 

 naar willekeur de lucht daarin kan verdikken en verdunnen, maar 

 ter herberging van eene vezelstreng , waardoor het dier aan de 

 schelp bevestigd is. Hoe sierlijk springen de golvingen aan de buiten- 

 vlakte beurtelings naar binnen en buiten , welke vorming een eigenaar- 

 dige plooi aan de kamerwanden mededeelt. Jammer , dat de wanden 

 der schelp zoo broos zijn. De bovenste kamer toch zal daardoor al ligt 

 verloren gaan en zoo ook de wanden zelve , zoodat de geleerde menschen 

 der 19de eeuw zich met de kern der schaal en der kamerwanden zullen 

 moeten vergenoegen. Doch wat staren wij op deze enkele schelp of 

 de vele dierzelfde soort of van aanverwante soorten , als de Ammonites 

 Walcoti , armatus , communis en serpentinus. Zijn deze niet te ver- 

 smaden , evenmin de Ammonites opalinus , de Am. radians en de Am. 

 amaltheus , al worden deze minder hier dan in andere gedeelten der 

 thans bestaande wereld aangetroffen^), alwaar de geologen der 19e eeuw 

 ze als kenschetsende petrefacten zullen terug vinden. Met het Krijt 

 zullen deze ammonieten spoorloos van de aarde verdwijnen, Hoe ver- 

 gankelijk toch zijn de vormen, waarin de stof -optreedt ! Dit wordt 

 al weder bewaarheid door gindsche spiriferen. Reeds van den Siluri- 

 Fig. 2. schen en Devonischen tijd af hebben zij de aard- 



oppervlakte bevolkt , maar welhaast is haar rijk 

 uit ; met het einde dor Lias slaat ook haar 

 stervensuur. Met alle andere brachiopoden heb- 

 ben zij het spiraalsgewijs opgewonden zijn de 

 armen gemeen. Zie hier (fig. 2) de laatste telg 



Spirifer Walcoti. ^^^ ^^^ g^^^^^^^' 



Ook terebratulen — insgelijks brachiopoden — 



in menigte , tellen de verschillende Jura-lagen van de oudste tot de 



jongste, en geen wonder! dit geslacht zal nog leven in den jare 1869 



naar de christelijke jaartelling. Yooral Terelratula nwnismalis komt 



*) A. opalinus, radians en amaltheus komen onder anderen voor in Noord- 

 Duitschland. 



