116 



HET JUEA-TIJDPEKK , OF DE 



oevers tredende rivier er nogmaals en nogmaals eene dikke laag 

 afzetten ; door laag op laag gedrukt , beurtelings onder de zee begraven 

 en weer drooggelegd en eindelijk anno 1800 of 1900 doorwoeld , zullen 

 dan welligt deze voetstappen weder als versteend voor den dag komen. 

 Dat dit zeker gebeuren zal met de voetstappen van de in den trias-tijd 

 geleefd hebbende vogels, wier voetindruksels ornüiclinites heeten, kunt 

 gij vrijelijk gelooven. Prof. hitchcock zal zeu in den bonten zandsteen van 

 Connecticut aanwijzen (fig. 5) en u kunnen mededeelen , dat daaronder zijn 

 van vogels , wier voet 39 duimen lengte had en die schreden maakten 

 van 12 palm tot 2 el, dus grooter dan de struis van hitchcocks tijden. 

 Dat dit vogelsporen zijn , zal ieder geoefend jager getuigen , even goed 

 als en nog beter dan deze de sporen van een hert van die van hazen 

 weet te onderscheiden. Ook toonen de sporen aan , dat er drie teenen 

 naar voren stonden , terwijl daarbij een duim kwam , die scheef naar 

 achteren stond. Ook zal diezelfde professor u verhalen van nog andere 

 soorten, maar de grootste zijn die van Brontozoum giganteum ^ die zonder 

 twijfel tot de orde der struisachtige vogels behoorde. 



Fig. 5. Dat het 



toen ook 

 regende, be- 

 wijzen de 

 versteende 

 regendrup- 

 pels in de- 

 zelfde steen- 



platen , 

 rondom de 

 afdruksels 

 der voet- 

 stappen. 

 Het dier zelf 

 heeft zich 

 beter gered. 

 Trouwens , 

 weinig 



Voetsporen van vogels. waarschijn- 



lijkheid bestaat er dan ook , dat men zulke talrijke overblijfselen van 



