MORGENSCHEMERING TAN EEN NIEUWEN DAG. 121 



heeft gevonden , was daaiibij geen enkele bovenkaak. De onderkaak 

 daarentegen bereikte soms eene lengte van 12 of 13 palmen. In 't voorste 

 gedeelte van den mond bezat het dier geene tanden. Vermoedelijk 

 bezat het dus vleezige , beweegbare lippen , daarbij eene lange tot 

 grijpen geschikte tong, waarmede het de bladeren en takken naar 

 zich toe kon halen en tusschen de kaken brengen. Een gevonden 

 opperarmbeen was bijna een el lang en 75 duim dik , een dijbeen 

 5,5 el lang en 68 duim dik. Een middelvoetsbeen was tweemaal zoo 

 omvangrijk als hetzelfde been bij den olifant , daarbij ruim 6 palmen 

 lang en 3 Ned. pond zwaar. Zulke kolossale pooten wijzen dus op 

 een kolossalen romp. Hoogst waarschijnlijk had dit dier een hoorn op 

 het hoofd, gelijk ook nu nog eenigszins het geval is bij een soort van 

 leguaan. Hoe reusachtig van omvang de iguanodon ook geweest zij , 

 de pelorosaurus moet hem nog in gewigt hebben overtroffen , althans 

 MANTELL berekende van dit dier , waarvan een gevonden opperarmbeen 

 1,5 el lang was, de lengte te zijn 27 ellen! 



Gelukkig evenwel voor de toenmalige dierenwereld , dat deze schrik- 

 hagedissen zich slechts met plantenvoedsel voedden , even als thans de 

 olifanten en rhinocerossen. Gelijk de eersten zich heden ten dage te goed 

 doen aan de saprijke wortels der mimosa's, aan bananen en suikerriet , 

 de laatsten aan acacia- en vijgetakken , zoo smulden de dinosauriërs van 

 de voltzia's en pterophylla's. Te midden van deze gewassen vinden 

 wij ze dan ook terug. 



Fig. 10, Maar wij 



moeten ons het 

 genoegen ont- 

 zeggen ze aan 

 de eigen stran- 

 den en in de 

 eigen bosschen 

 te zien grazen 

 en omdolen. 

 "Wij moeten 

 naar huis. Den 

 pterodactylus 

 (fig. 10) laten 

 wij dus onge- 

 Ger&amte v.Fterodactj/luscrassirostris,metdegeresia\xTeeTdev\ieghmd. hinderd in de 



