DE BÜIDELDIEEEN. 201 



moederkoek of placenta geheeten , treedt in verband met het binnenste 

 vlies der baarmoeder. En van nu af aan beeft de voeding der vrucht 

 op eene andere wijze plaats. De bloedvaten der placenta nemen bloed 

 uit het baarmoedervlies in zich op en leiden dat door de navelstreng 

 naar de vrucht en wederom , nadat het 't ligchaam den vrucht door- 

 loopen en gevoed heeft , naar het inwendig baarmoedervlies terug , 

 zoodat men thans den bloedsomloop der moeder en die der vrucht als 

 één geheel uitmakende beschouwen kan. In dat moederlijke bloed vindt 

 de vrucht de stoffen , die èn door de spijsvertering èn door de adem- 

 haling der moeder daarin gebragt zijn ^). 



Zoo is het bij alle zoogdieren — met uitzondering der Buideldieren 

 en ook der Monotremen , waarover ik later een woord zeggen zal , 

 maar die ik nu buiten aanmerking laat. Bij de Buideldieren vormt 

 zich geen moederkoek , en het ei treedt op geenerlei wijze met het lig- 

 chaam der moeder in naauwer verband. En toch komt ook voor het 

 ei der Buideldieren het oogenblik , dat het niet meer door bloote im- 

 bibitie van voedingsvocht kan gevoed worden. Maar nu wordt er een 

 ander verband , niet tusschen het ei en de moeder , maar tusschen de 

 vrucht en de moeder tot stand gebragt. De vrucht wordt namelijk 

 geboren , in onrijpen toestand , maar hecht zich nu dadelijk met den 

 mond aan een van de tepels der moeder vast. De mond der vrucht 

 bestaat op dat oogenblik nog slechts uit eene ronde , vrij naauwe 

 opening , en daar de tepel , na door de vrucht gevat te zijn , aan de 

 punt opzwelt, blijft het jong er zonder zuigen aan hangen. Daar- 

 vandaan komt het dan ook, dat, wanneer men een jong op dezen leef- 

 tijd van den tepel aftrekt , het voor hem uiterst moeijelijk , ja vaak 

 onmogelijk is dien weer magtig te worden. Zuigen doen de jongen 

 op dezen leeftijd niet. Maar elke zogklier der moeder is omgeven door 

 eene eigene spier, en wanneer het dier deze zamentrekt, worden die 

 klieren zamengedrukt en de melk door zes tot tien kleine openingen 

 rondom den tepel in de keel van het jong gespoten. Door onmiddellijk 

 daaropvolgende slikbewegingen komt die melk nu door den slokdarm 



') Bij deze oppervlakkige, maar voor ons oogmerk voldoende uiteenzetting be- 

 hoef ik wel naauM^elijks te voegen , dat de toevoer van voedingstof door imbibitie 

 niet plotseling vervangen wordt door de circulatie van het moederlijk bloed , maar 

 dat die eerste , langzamerhand verminderende naarmate zich de laatste ontwikkelt , 

 nog geruimcn tijd blijft voortbestaan. 



