202 DE BUIDELDIEEEN. 



in de maag. Men zou zeggen, dat dit voor de jongen gevaarlijk kon 

 worden , doordien de melk door de stemspleet in de luchtpijp geraken 

 kan en zoo tot stikking aanleiding geven. Hiervoor is echter gezorgd. 

 De strotklep {epiglottis) en twee andere tot het strottenhoofd behoorende 

 kraakbeenderen [cartilagines arytenoideae) zijn bij deze jonge dieren 

 buitengemeen lang en vormen met elkander eene soort van kegel , 

 waarvan de top , waarin zich de stempleet bevindt , in de achterste 

 neusopeningen uitpuilt. Door deze inrigting, die ook bij de Walvisch- 

 achtige dieren , maar bij dezen gedurende 't geheele leven , wordt aan- 

 getroffen , is de keelholte volkomen gescheiden van de luchtwegen , en 

 de ingespoten melk gaat in een in tweeën verdeelden stroom aan weers- 

 zijden van het strottenhoofd in den slokdarm over , zonder dat de 

 ademhaling eenigzins wordt afgebroken. 



Men heeft beweerd, dat, wanneer de pas geboren jongen de tepels 

 gevat hadden , de bloedvaten van die tepels en die van den mond der 

 jongen met elkander zouden vergroeijen en er alzoo vaatgemeenschap 

 tusschen moeder en jongen zou ontstaan, — zoodat, wanneer men een 

 jong van den tepel aftrok, eenige bloedstorting zou volgen. Het is 

 mogelijk , dat het in een enkel geval geschied is , dat bij het uittrekken 

 van den gezwollen tepel door de naauwe mondopening de rand van 

 deze laatste eenigzins inscheurde en dus eenig bloed volgde. Maar 

 van zulk een vaatverband bestaat geen spoor, en het jonge buideldier 

 wordt van de geboorte af aan door het zog der moeder gevoed , al 

 zuigt het dan ook niet en gedraagt het zich in den beginne daaromtrent 

 geheel lijdelijk. 



"Wij weten , dat bij vele buideldieren de aan de tepels hangende jon- 

 gen in een zak besloten zijn. Die zak is èene verdubbeling van de 

 huid van den buik. Yan binnen is hij geheel naakt en men ziet alleen 

 eenige haren rondom de tepels. Die binnenwand bezit daarentegen een 

 aantal kleine klieren, die, vooral ten tijde als zich jongen in den zak 

 bevinden , een vetachtig , onaangenaam riekend vocht afscheiden. De 

 spleet of opening van den zak bezit eene daaromheen loopende sluit- 

 spier, en kan door de zamentrekking van deze zóó sterk gesloten wor- 

 den , dat men niet dan met moeite de hand in den zak kan brengen. 



Tusschen de ruimte en ontwikkeling van den buikzak en de grootte 

 van de baarmoeder bestaat , zoo ver men heeft kunnen nagaan , een 

 bepaald verband. Hoe kleiner de baarmoeders zijn , des te meer ontwik- 



