DE BÜIDÜLDIERKX. 203 



keld is de zak; hoe grooter de baarmoeders , des te minder. De soorten, 

 die vrij groote baarmoeders bezitten , hebben dan ook in plaats van een 

 eigenlijken zak slechts een paar zijdelingsche huidplooijen {Didelphys 

 dorsigerd) , ja bij eenige soorten ontbreken ook deze en hebben , gelijk 

 ik reeds gezegd heb, de jongen tot hunne beschutting niets dan de lange 

 haren van den buik der moeder. Men mag aannemen en gedeeltelijk 

 schijnen de waarnemingen dit ook te hebben bevestigd, dat, hoe meer 

 ontwikkeld de baarmoeder is , de jongen ook daarin langeren tijd door- 

 brengen , zoodat zij meer ontwikkeld ter wereld komen en korteren tijd 

 aan de tepels blijven hangen , waarmede zamengaat , dat zij gedurende 

 dien tijd mindere beschutting noodig hebben. 



Men is lang in het onzekere geweest omtrent de wijze , waarop de 

 buideldieren bij de geboorte in den zak geraken. Men vermoedde, dat 

 het jong door de moeder met den bek werd aangevat en in den zak 

 gestoken , en dit vermoeden had veel grond , daar owen gezien had , 

 dat, toen hij eens een jong van den tepel had gescheiden, de moeder 

 pogingen aanwendde om het met den mond er weder aan te plaatsen. 

 Het is zeer mogelijk, dat de verschillende soorten zich hierin op ver- 

 schillende wijze gedragen. Maar bij de Yirginische Opossum heeft shute 

 gezien, dat het barende wijfje zich op de regter zijde legde, met het 

 ligchaam zoo gebogen , dat de jongen onmiddellijk in den buidel geraak- 

 ten , welks opening door de zamentrekking der spieren wijd geopend en 

 sterk naar beneden getrokken was ^). 



De tijd van de dragt is bij de verschillende soorten van buideldieren 

 zeer onderscheiden, het langst, gelijk ik reeds aanmerkte, bij die, 

 welke een groote baarmoeder , maar een weinig of niet ontwikkelden 

 buikzak bezitten, 't kortst in het tegenovergestelde geval. Wanneer 

 de jongen ter wereld komen , zijn zij zeer klein , bij sommige soorten 

 als een klein erwtje , bij de grootste als een tuinboon ; voorts zijn zij 

 blind, geheel naakt, met zeer korte pootjes en een korten staart. De 

 voorpooten zijn steeds langer dan de achterpooten , zelfs bij de Kengoe- 

 roe's, die zich later door zulke bijzonder groote achterpooten en kleine 

 voorpooten onderscheiden. Dit is overeenkomstig eene wet , die bij de 

 ontwikkeling van alle zoogdieren geldt, dat namelijk bij de vrucht de 

 voorhelft — bij den mensch de bovenhelft, — zich spoediger ontwikkelt 



') Bijilad van het Album der Natuur ^ 1866, bladz. 16. 



