204 DE BUIDELDIEREK-. 



dan de achterhelft. — Bij den Kengoeroe zijn bij de geboorte aan de 

 achterpooten de teenen , aan de voorpooten bovendien de klaauwen dui- 

 delijk te zien. 



Gedurende den tijd , dien de jongen aan de tepels hangen en met de 

 melk der moeder worden gevoed , nemen zi] meer en meer in grootte 

 toe en verkrijgt het tot dusver vrij vormlooze ligchaam allengs de 

 gedaante, die het later zal bezitten, terwijl ook de huid langzamer- 

 hand met haar wordt bedekt. Op een tijd , die alweder bij de onder- 

 scheidene soorten zeer verschilt , laten de jongen de tepels los en be- 

 wegen zich vrij in den zak. Zij vatten nu , even als andere jonge 

 zoogdieren , de tepels der moeder alleen , wanneer zij behoefte aan 

 voedsel gevoelen en zuigen dit tot zich door eigene inspanning. Bij de 

 plantenetende Buideldieren , zoo als de Kengoeroe's , komt nu weldra 

 de tijd , dat de jongen beginnen te grazen. Echter verlaten zij daarvoor 

 in het eerst den zak nog niet , maar wanneer de moeder graast en zich 

 daartoe op hare vier pooten vooroverbuigt met den buik digt aan den 

 grond , steken de jongen de koppen uit den zak en grazen tegelijk met 

 de moeder. Nog later , bij de Kengoeroe's in de tiende maand na de 

 geboorte , verlaten de jongen den zak van tijd tot tijd , doch keeren er 

 toch nog weder in terug als in een nest , tot zij eindelijk sterk genoeg 

 zijn om dit toevlugtsoord te ontberen en daarvoor ook te groot zijn ge- 

 worden. Opmerkelijk is de wijze , waarop de moeder den terugkeer van 

 het jong in den zak gemakkelijk maakt. Zij bukt zich , totdat de buik 

 bijna den grond raakt en opent dan den zak met de voorpooten, opdat 

 het jong er zich met een kleinen sprong in kunne begeven. 



Bij de Buideldieren, die een onvolkomenen of geheel geenen zak be- 

 zitten , moet er voor de jongen, nadat de blijvende aanhechting aan de 

 tepels opgehouden heeft , natuurlijk op eene andere wijze worden ge- 

 zorgd. Die jongen zijn dan ook op dit tijdstip wat verder in ontwik- 

 keling gevorderd , dan de jongen van de soorten met een volkomenen 

 zak. De Koala {Phascolarctos cinereus), die slechts één jong tegelijk 

 werpt , draagt dit op den schouder met zich mede. Bij eene soort van 

 Opossum , die in Guyana voorkomt en om de hier te vermelden bijzon- 

 heid DideJfhys dorsigera genoemd wordt (zie fig. 10), worden de jongen 

 op den rug der moeder gedragen , waarbij deze haren langen staart over 

 den rug naar voren kromt, en de jongen hunne staartjes om denstaart 

 der moeder slingeren , ten einde niet van haren rug af te vallen. Maar 



