DE BUIDELDIEREN'. 205 



xelfs de Yirginisclie Opossum , die van een zeer ontwikkelden zak voor- 

 zien is, sleept de jongen, wanneer die zak hen niet meer bergen kan, 

 toch op haren rug met zich mede , waarbij die jongen zich dan aan de 

 haren der moeder vasthouden. 



Over 't geheel schijnt het moederlijke instinkt bij de vrouwelijke bui- 

 deldieren vrij sterk ontwikkeld te zijn. Het feit, dat Kengoeroe's, die 

 gejaagd worden , soms hunne jongen uit den zak drijven en dan aan 

 zich zei ven overlaten , schijnt hiermede in tegenspraak. Maar datzelfde 

 feit laat ook eene andere opvatting toe. Het kan ook eene instinkt- 

 matige handeling zijn tot redding der jongen. Jagers en honden zul- 

 len in den regel de oude Kengoeroe blijven vervolgen en niet letten 

 op het kleine diertje , dat tusschen het lange gras en de struiken 

 weghuppelt ; de moeder heeft nu , bevrijd van den last van het mede- 

 dragen , grootere kans om te ontsnappen , en keert , naar het zeggen 

 der inboorlingen van Nieuw-Holland , zoodra zij dit in veiligheid doen 

 kan, terug om hare jongen weder op te zoeken. 



Gaan wij nu na , welke bijzonderheden het geraamte of skelet der 

 Buideldieren ons aanbiedt. Ik zal er echter slechts twee meer uit- 

 voerig beschrijven. 



De eerste bijzonderheid betreft het lekhen. Op den bovenrand der 

 schaambeenderen , bij de vereeniging {symphysis) dier beide beenderen, 

 staan twee platte , eenigzins beweeglijke beenderen. Zij hebben eene 

 ^^S* *• breede basis , loopen , smaller wordende , schuins 



naar boven en eindigen in eene stompe punt of 

 een knopje. Men noemt ze bmdelbeenderen {ossa 

 ïiiarsupialia) , omdat men meende , dat zij dienden 

 om den buikzak te ondersteunen. Hun nut is 

 echter een ander. De afstand tusschen den on- 

 derrand der borstkas en het bekken is bij de 

 Buideldieren vrij groot ; de buikhuid en de buik- 

 spieren zijn dus over eene groote lengte tusschen 

 de onderste ribben en het bekken uitgespannen. 

 Nu laat het zich begrijpen , dat , wanneer de 

 m. liniker buidelbeen. buikwand bezwaard is met een aantal aan de 

 tepels hangende jongen, onverschillig, of zich deze al dan niet in een 

 zak bevinden , die buikwand daardoor sterk naar de laagte getrokken 



Bekken van een Buideldier. 



