220 DE BUIDELDIEEEN". 



ditur , ut vix conspiciatur , nisi digitis distendatur , tumque mammae in 

 interiore pelle apparent octo papillis. 



Ex reiteratis horum animalium sectionibus alium non invenimus ute- 

 rum praeter hanc bursam , in qua semen concipitur et catuli formantur. 

 Quos deinde quinos vel senos simul circumfert , mobiles , perfectos , sed 

 depiles , adeoque pertinaciter uberibus affixos , ut a perpetuo suctu vix 

 avellantur , antequam permittente matre ad pastum ipsi egrediantur ; 

 unde redeuntes denuo iiterum maternum pro lubitu ingrediuntur , sicut 

 saepe Illustriss. Princeps Nassavius , aliique multi , non sine admiratione 

 mecum viderunt." .......... 



„In Indiis Orientalibus , idque solum , quantum hactenus constat , in 

 Amboina , similis bestia frequens ad felis magnitudinem accedens , mac- 

 tata ab incolis comeditur , si rite praeparatur , nam alias foetet. Komen 

 illi Cous Cous inditum." 



F. VALENTIJN, Oud en Nieuw Oost-Indie , Dordr. en Amst. 1723, 3e 

 deel, blz. 273: 



„ Coescoes bij de Nederlanders , bij de Arabieren en Maleijers Coessoe. 



Niets is er in 't zelve zoo zeldzaam , als de voortteeling en de Yulva, 

 of bet Vrouwelijk lid van 't Wyfje. Deze voortteeling verschild zeer 

 veel van die van andre Dieren , en geschied op een wonderlijke 

 vreemde wijze. 



Het brengt zijne jongen niet voort in een Baarmoeder , binnens-lyfs 

 gesloten ; maar buytens-lyfs in een opene zak , of beurze , die men 

 tusschen de agterste pooten gewaar werd. Deze beurs heeft een scheur, 

 die omtrent een halve voet lang , dog die kleiner en gesloten is in die 

 gene , die nog niet geworpen hebben. Beyde de lippen van deze zak 

 zijn van binnen met fyne hayren bezet , maar beneden op den grond is 

 die kaal en glad. Hier is geene andre opening, die in 't lijf doorgaat; 

 maar daar zyn twee of vier platte en klierachtige uyers , die omtrent 

 een schelling groot, en yder van een lang tepeltje voorzien zyn, bijna 

 als een eynd van een navelstreng , twee duymen lang , en aan 't eynde 

 open zynde. Aan deze tepels blyven de jongen gemeenlyk hangen, 

 kruypende dan eens in , dan weer eens uyt die zak , die van binnen in 

 zoo ruym is , dat zy zich daar in gemakkelijk konnen verbergen. 



"Van binnen in dit Dier is ook niets te vinden , dat na een Lyfmoe- 

 der gelijkt ; of nu die jongen uyt die zak , dan of zy aan die tepels 



