230 OVER DEN INVLOED DIEN DE SCHIM51ELVEGETATIE OP DE 



mossen en wieren aan het licht en ontwikkelt zich daarom in een groot 

 gedeelte der tot hunne vorming dienende cellen de gewone kleurstof, 

 het chlorophjl of hladgroen , dat in het algemeen een zeer in het oog- 

 vallende en opmerkelijke karaktertrek der plantenwereld is. De wieren 

 groeijen in het water , de mossen in de lucht. In tegenstelling hiervan 

 ontbreekt den zwammen dit bladgroen geheel en al. De bodem , waarop 

 de zwammen groeijen zullen , moet zeer rijk aan organische stoffen zijn ; 

 het beste ontwikkelen zij zich daar , waar organische zelfstandigheden 

 in den toestand van ontleding , rotting of ontbinding verkeeren. Een 

 gedeelte der zwammen en op zekeren trap van ontwikkeling verkeerende , 

 misschien alle zwammen kunnen het licht ontberen. Daarbij is hunne 

 groeikracht dikwijls zoo buitengewoon groot , dat talrijke familiën der 

 grootste zwamsoorten zich in weinige uren van eenen vochtigwarmen 

 zomernacht kunnen ontwikkelen, ja, men heeft berekend , dat zich bij 

 den groei eener zwamsoort, de reuzenhovist , 20,000 cellen in iedere seconde 

 vormden. Deze buitengewoon snelle vermeerdering der zwamcellen is 

 een verschijnsel , dat , zoo als wij later zien zullen , menig in het oog val- 

 lend en onbegrijpelijk natuurverschijnsel op zeer eenvoudige wijze oplost. 



De zwamvegetatie wordt daardoor zeer begunstigd , temeer daar slechts 

 enkelen aan eene bepaalde soort van bodem en naauwkeurig afgepaste 

 uitwendige levensvoorwaarden gebonden zijn. De kleine zwamzaadj es, 

 in de plantenkunde sporen genaamd, kiemen bijna allen op iederen bodem , 

 die water en eene zekere hoeveelheid organische stof, dat wil zeggen 

 voor ontleding vatbare zelfstandigheid bevat. 



Maar op deze verschillende soorten van bodems , die vatbaar zijn het 

 ontstaan van zwammen mogelijk te maken , ontwikkelen zich ook de 

 plantjes in iets van elkander afwijkende vormen , en juist hierdoor ont- 

 staat uit ééne soort van zwam eene menigvuldigheid van vormen , die 

 men vroeger voor verschillende planten en geslachten , ja zelfs voor zeer 

 goed te onderscheidene familiën gehouden heeft , totdat in den laatsten 

 tijd de natuurlijk zeer moeijelijke kunstmatige kuituur der zwammen 

 ons geleerd heeft, dat vele dezer plantenvormen tot eene en dezelfde 

 zwamsoort moesten worden teruggebragt. Yele natuuronderzoekers van 

 alle natiën hebben het hunne tot dezen arbeid bijgedragen en er aan 

 deelgenomen , maar zeker heeft professor hallier van Jena groote aan- 

 spraak op onzen dank voor het licht over deze zaak verspreid , dat ons 

 in staat stelt een helderen blik in dit tot nu toe verborgen deel van het 



