332 o VEE DEN INVLOED DIEN DE SCHIMMEL VEGETATIE OP DE 



zuurstof met een ander element verbonden wordt , heet ook verbran- 

 dingsproces, of dit met of zonder vuurverscbijning gepaard gaat. Als 

 de zelfstandigheid, waarmede de zuurstof zich vereenigt, eene organische 

 is , dan leidt die vereeniging altoos tot hare vernietiging als zoodanig 

 en doet haar opgaan in eene anorganische verbinding. Daarentegen 

 staan alle verrigtingen des levens , de voeding , in zoo verre zij vorming 

 van organische zelfstandigheden uit anorganische stoffen is , de beweging 

 en de voortplanting in verband met de .tegenwoordigheid en inwerking 

 van stikstofhoudende verbindingen. Daar nu echter in de natuur de 

 vorming van organische zelfstandigheden uit anorganische elementen 

 slechts in de plantenwereld plaats heeft , zoo zoude men kunnen zeg- 

 gen : slechts de plantenwereld leeft werkelijk. Want zoodra de mensch 

 of het dier met de atmospheer in wisselwerking treedt, tast de zuurstof 

 ook de organische stof des ligchaams aan en vernietigt deze weder. Wij 

 eten niet om te kunnen ademen, maar wij moeten eten, dewijl wij 

 ademen , dat wil zeggen , om de door de ingeademde zuurstof in ons 

 ligchaam vernietigde organische stof weder te vervangen. En dezen strijd 

 houdt ons ligchaam zelden over de zeventig en als het hoog komt tachtig 

 jaren vol. Men zoude hier wel in tegenstelling van het voorgaande mede- 

 gedeelde de paradox kunnen stellen , dat mensch en dieren van het oogen- 

 blik hunner geboorte af in het geheel niet leven , maar langzaam sterven. 

 De zuurstof is de onzigtbare doodsengel , die de lippen van den pas 

 geborene kust, en zijn eerste kreet is eigenlijk de eerste kreet der 

 doodsangst. 



Keeren wij nu tot den stikstof houdenden inhoud der cel, het 

 plasma, terug. 



Het eerste wat men van eene vrije (in het inwendige eener andere 

 cel) zich vormende cel waarnemen kan , is altijd een plasmakorreltje , 

 om dit vormt zich eerst later eene celwand , dan ontstaan langzamer- 

 hand in het inwendige van het plasmakorreltje eene of meerdere holle 

 ruimten , die eindelijk , als er meerdere voorhanden zijn, door in elkander 

 te vloeijen eene groote met waterige vloeistof gevulde celholte vormen 

 en het plasma zich dan tot het bedekken van den inwendigen celwand be- 

 paalt. Deze den binnensten celwand bedekkende plasmalaag neemt dikwijls, 

 bijzonder naar buiten door grootere digtheid een huidachtigen vorm aan 

 en wordt dan met het oog op de werking van het plasma tot de vor- 

 ming der cel ook wel het primordiaal vlies of %ahje genoemd. In de 



