HUISHOITDING- VAN HET MENSCHELIJKB LIGCHAAM UITOEFENT. 235 



welke uit een éenvoudigen of vertakten celdraad bestaan, waartoe de 

 meeste schimmelzwammen behooren , de huikzwammen , die op bovenge- 

 noemde wijze een kogelvorm hebben , en de hoedzwammen , welke een 

 schermvormig ligchaam dragen zooals de champignon enz. Yolgens de 

 nieuwste onderzoekingen zijn deze verschillende benamingen echter in 

 vele gevallen niet zeer steekhoudend. ledere hooger ontwikkelde zwam 

 schijnt ook op zekere bepaalde groeiplaats eene schimmelsoort voort te 

 brengen en vele schimmels vormen door het aan elkander liggen en 

 groeijen der draden kleine dikke stammetjes , die op hunnen top een 

 groot aantal sporen vormende organen dragen. Het onderscheid is nog 

 veel moeijelijker , ja bijna niet waarneembaar bij de draadzwammen en 

 de wegens de vlugtigheid der draden en het buitengewoon aantal sporen 

 genaamde stuifzwammen , waartoe de roest en de brand onzer graan- 

 soorten behooren. Deze stuifzwammen schijnen allen bijzondere, slechts 

 door den bodem , waarop zij groeijen , te voorschijn geroepene A^ormen 

 van schimmelsoorten te zijn. Het zijn deze stuifzwammen , die als 

 woekerende indringers zich aan andere planten hechten en daardoor 

 ontaardingen van den natuurlijken vorm en kleur en dikwijls ook ver 

 om zich grijpende vernietigingen doen ontstaan. De landbouwer vreest 

 vooral de verschillende vormen van brand aan de gerst , haver , tarwe 

 enz. , waardoor de graankorrel in een zwart of kleverig poeder 

 veranderd wordt , zoodat , wanneer deze ziekte op een akker veelvuldig 

 voorkomt , het geoogste graan tot de broodbereiding en dus als voe- 

 dingsmiddel van mensch en dier onbruikbaar wordt. Niet minder lastig 

 voor den landman is de roest , Puccinia graminis , deze toch maakt , als 

 zij over de hand toeneemt , het stroo tot zekere doeleinden geheel 

 onbruikbaar. De schimmelplant , die de roest doet ontstaan , heeft twee 

 zeer goed te onderscheiden vormen , die , naar den bodem , waarop zij 

 zich ontwikkelen , ook als twee verschillende planten optreden. Het is 

 een reeds sedert lang bekende daadzaak , dat de landlieden uit de 

 heggen of omgeving der graanvelden de Perher is , Berheris vulgaris 

 verwijderd houden , wijl alleen de ervaring en niet de reden waarom , 

 hun geleerd heeft , dat de roest zich in de nabijheid of om deze plant 

 het sterkst ontwikkelt. Du bary en tulasne hebben dit feit opgelost 

 en ziehier de reden : op de onderzijde der bladeren van de berberis be- 

 merkt men zeer dikwijls een groot aantal kleine gele wratjes, die men 

 Perberissenz'wam , Aecidium JBerberidis, genoemd heeft , de kleine gele sporen 



