238 



OVEK DEN INVLOED DIEN DE SCHIMMELVEGETATIE OP DE 



loopend ; ze alleen aan den bodem of aan' weersverschijnselen toe te 

 schrijven was niet houdbaar , daar de ziekte onder de verschillende 

 klimaten en groeiplaatsen , zelfs op de gunstig gelegene Kanarische 

 eilanden , met dezelfde kracht woedde. Men kwam echter ten laatste 

 tot een vast resultaat en wel dat het schimmelplanten waren, die het 

 grootste aandeel aan de ziekte hadden. Want gelijk de haaijen het 

 zinkende schip omringen , de gieren en kraaijen het rottende vleesch 

 omzwerven , evenzoo leveren de zieke aardappelen een gunstigen bodem 

 tot de ontwikkeling der schimmelzwammen. Als hoofdoorzaak beschouwt 

 Fig ö. men dan ook nu de aardappelschimmel ; 



Peronospora trifurcata ; de fijne zwamsporen 

 overwinteren in den akker en geraken in 

 den zomer door zoogenaamde toevalligheden , 

 b.v. door den wind , de mieren of andere 

 insekten , op de bladeren der plant ; hier 

 vinden zij vooral op de onderzijde der bla- 

 deren , door hunne ruwe beharing en de 

 talrijke spleetopeningen , waarvan men er 

 600 op een Q duim kan tellen , een gun- 

 stigen bodem tot hare verdere ontwikke- 

 t- ling. De kiemende sporen dringen door 

 snellen groei begunstigd door deze spleet- 

 openingen in het celweefsel der bladeren , 

 dit wordt om zoo te zeggen uitgezogen , 

 het schrompelt geheel in elkander en hoe 

 kan dit ook anders ; de woekeraar vindt 

 alles wat hij noodig heeft hier bij elkander, de zwamdraden vinden 

 alles voorbereid , zij vertakken zich en zenden door de spleetopeningen 

 de takken naar buiten , deze dragen aan de toppen nieuwe voortplan- 

 tingsorganen , die , na rijp geworden te zijn , er af vallen en dan door 

 den wind verder worden gedragen of door het regenwater, insekten 

 enz. tot aan de knollen geraken. Op deze groeijen zij op nieuw en 

 wel het gemakkelijkst op die soorten , die eene zachte schil hebben. 

 Maar tevens verandert ook het gewas, dat zich uit die sporen ontwikkelt 

 en heet dan Oidium violaceum (zie fig. 6, volgende blz.), de zwamdraden 

 van deze zwam tasten voornamelijk de zetmeelcellen aan en vernieti- 

 gen deze als zoodanig geheel. Op dezen door de inwerking en woeke- 



Peronospora trifurcata. 



