APRIKA. 269 



Zulk eene gesteldheid , die wij overal aan alle zijden , waar men be- 

 proefd heeft het hart van Afrika te bereiken , zullen wedervinden , is 

 niet zeer geschikt om de aardrijkskennis van dit uitgebreide vasteland 

 te bevorderen ; want zoo gemakkelijk als het is op eene kaart groote 

 bergketens , die van verre opgemerkt worden en die zekere vaste punten 

 van afstand aangeven , aan te teekenen , zoo moeijelijk is het den chaos 

 van duizende bekkens van den tweeden rang, wier grenzen voor de 

 oogen van verschillende onderzoekers ineenloopen, te ontwarren. Deze 

 waarheid zou door meer dan één voorbeeld kunnen bewezen worden. 

 De aardrijkskennis van ÜS^oord- en Zuid-Amerika is in een kort tijdsbe- 

 stek opgemaakt , dank zij de schoone rivieren en de magtige Cordillera's , 

 die hunne oppervlakte kenmerken. Australië , een bijna plat land , is 

 nog ten halve onbekend. 'Na, duizenden jaren weet men nog niet, wat 

 in Midden-Afrika is en in welke rigting de wateren loopen , die deszelfs 

 keerkringsgordel besproeijen. 



De Mjl onderscheidt zich nog door het klein aantal gebouwde steden 

 aan zijne boorden. Yan de plaats , waar hij Egypte verlaat , tot waar 

 de Bahr-el Azrek in hem wordt opgenomen, wordt zijn loop door tal- 

 rijke watervallen belemmerd , die de vaart zoo moeijelijk maken , dat 

 de meeste reizigers bij voorkeur de woestijn doortrekken. Zoodra deze 

 moeijelijke togt is afgelegd, komt men te Khartoum , eene nieuwe stad, 

 gelegen tusschen den lö*^*^" en IG'ie" breedtegraad , niet ver van de plaats, 

 waar het oude Meroë gelegen was. Het was lang de uiterste grens, 

 tot welke zich de togten van Europeanen uitstrekten. Als hoofdstad 

 van IS'ubië is Khartoum eene stad van 30000 zielen geworden in weer- 

 wil van de hitte en de ongezondheid van het klimaat. Het is de zetel 

 van een provinciaal gouvernement, hetwelk zich zeer onafhankelijk 

 gevoelt van zijn wettigen souverein , den onderkoning van Egypte , 

 waarvan het over land door eene zandwoestijn en over de rivier door de 

 watervallen gescheiden is. Het is tevens eene stapelplaats van den han- 

 del voor het bovenland van den Nij] , waar de kooplieden van Opper- 

 Nubië de olifantstanden , de gom , het stofgoud en de struisvederen 

 gaan koopen. De bloeijendste handel is inderdaad de handel in slaven , 

 waarvan jS^ubië Arabië , Egypte en de geheele Levant voorziet. De 

 negers uit deze oorden zijn , naar men zegt , zeer gezocht. Troepen 

 van gewapende Turken en Europeanen doorloopen het land in alle rig- 

 tingen tot aan de grenzen der bekende streken, slaven opkoopende of 



