AFKIKA. 273' 



De streek van Midden- Afrika , waar de bronnen van den Mjl zich 

 sedert den oorsprong der wereld voor de blikken der blanke menschen 

 verscholen , is derhalve geene te verwerpen verovering. De nieuwsgie- 

 righeid , die zoo vele onverschrokken onderzoekers daarheen trekt, is 

 een zeer regtmatig gevoel ; bovendien blijft daar nog stof over voor zeer 

 vele belangrijke nasporingen. De laatste reizigers hebben ons geleid 

 naar het hart van het oord, dat den Nijl voedt; zij hebben ons de groote 

 vergaarbakken aangewezen , die hem het water in overvloed toevoeren 

 en de regelmatigheid van zijn stroom onderhouden. Maar deze groote 

 bekkens ontvangen van alle zijden onbekende schatpligtige stroomen, 

 die wel kunnen dingen naar de eer van bijvloeden van den Mjl te zijn. 

 Eene rivier heeft , even min als een beek , eene eenige bron , waaruit 

 men haar ziet voortkomen. Zij wordt zamengebragt door ontelbare 

 waterstralen , die elke plooi A'an den grond voedt. Er blijft thans nog 

 overig het bekken van de meren te bepalen en op het terrein de lijn 

 van waterscheiding te volgen , van waar de wateren naar andere dalen 

 beginnen af te vloeijen. Het is eene belangrijke onderneming, die de 

 krachten van éénen mensch te boven zouden gaan , maar het zou ook 

 de volledige oplossing zijn van het zoo lang besprokene aardrijkskundig 

 vraagstuk betreffende de bronnen van den Mjl. De kaart van Afrika 

 zal voor een derde voltooid zijn , zoodra het Nijlbekken met naauwkeu- 

 righeid zal zijn afgebakend. De nieuwste ontdekkingen hebben , wel verre 

 van de fabelachtige rol van dezen waterstroom te verminderen , veeleer 

 deszelfs domein vergroot. Zij hebben den gordel van het terrein , het- 

 welk zijne bijvloeden besprocijen , verscheidene graden naar het zuiden 

 uitgebreid en zij komen er eindelijk toe om hem aan ons te doen ken- 

 nen als den groeten verzamelaar van de wateren, die de tropische regens 

 over eene oppervlakte van ontzaggelijke uitgebreidheid uitstorten. Langer 

 dan de Mississipi zelf, vloeit de Nijl in eene bijna regte lijn over eene 

 lengte van 36 breedtegraden. Het is het vijfde gedeelte van den afstand 

 van de eene pool der aarde tot de ander. Hij leidt den regen van 

 de wolken , aan welke de Indische Oceaan het aanzien heeft gegeven , 

 naar de Middellandsche zee heen. Hij wordt onder den aequator ver- 

 meerderd door het smelten der eeuwigdurende sneeuw , gaat door de 

 meest verschillende klimaten en doorsnijdt de zandvlakten zonder daarin 

 te verzijgen. Volksstammen , op de uiterste trappen van de schaal der 

 menschheid geplaatst , volgen elkander op aan zijne boorden , bijna zon- 

 1869. 18 



