INVLOED OP HET TOPOGRAPHISCH KARAKTER 



VAN 



EENIGE LANDSTREKEN VAN N O O R D-A M ER I KA , UITGEOEFEND DOOR DEN BEVER. 



Elk weet , welk eenen belangrijken invloed het organische leven heeft 

 op de oppervlakte onzer planeet. De veenen en steenkolenlagen zijn 

 de produkten van planten ; de koraalriffen zijn het werk van polypen ; 

 de krijtrotsen zijn zamengesteld uit de overblijfsels van nog veel kleinere 

 diertjes. Minder opmerkzaamheid heeft tot dusver getrokken de invloed, 

 welken de bevers hebben , in die landen waar zij in groot aantal leven , 

 op de verandering van het terrein , den waterstand en den plantengroei. 

 Dr. HEEMAisr CEEDNEE , die gedurende acht maanden in de oorspronkelijke 

 wouden van noordelijk Wisconsin en IVCichigan rondzwierf , heeft daarop 

 onlangs, in de Geographische Mittheilungen , 1869, Hft. IV, p. 139, 

 meer opzettelijk de aandacht gevestigd. 



JS^a in den aanvang van zijn opstel de levenswijze en de bouwmanier 

 der bevers beschreven te hebben , welke wij bij onze lezers bekend ver- 

 onderstellen , gaat hij aldus voort. 



„ De bever heeft vroeger , voor dat hij door de meer en meer voorwaarts 

 dringende bevolking wijken moest , de grootste geographische verbreiding 

 van eenig zoogdier over het Amerikaansche vasteland gehad. Hij be- 

 woonde het land van den Atlantischen tot aan den Stillen Oceaan , van 

 de ijsachtige streken der Britsche bezittingen tot aan Mexiko. Met 

 het begin der kolonisatie begonnen zich echter ook zijne grenzen zamen 

 te trekken, zoodat hem thans nog slechts het grootste gedeelte van 

 Michigan, "Wisconsin , Minnesota, Jowa, JS'ebraska, Dakotah , Idako , 

 Montana , Colorado , "Washington, Oregon , Canada en het Hudsons- 

 baai-territorium is overgebleven , hetgeen toch altijd nog eene terrein-opper- 

 vlakte van bijna een millioen vierkante mijlen bedraagt , waarop de bever 



