AFRIKA: 



DOOE 



D\ A. T. REITSMA. 



[Vervolg en slot van pag. 283). 



ly. 



jVoord^westeliik jVfrika. 



Het noordwestelijk gedeelte van Afrika , dat ons nog overblijft te door- 

 loopen , gaat ons meer van naderbij aan , dan het overige ; want twee 

 groote Fransche koloniën , Algerië en Senegal , beslaan daarvan de uitein- 

 den. Deze koloniën zijn geheel van elkander afgescheiden bij den tegen- 

 woordigen toestand van gemeenschapsmiddelen. Men noemt met moeite 

 eenige zeldzame Europesche reizigers, die de tusschenliggende woestijnen 

 hebben doortrokken. Van Algiers naar Saint-Louis aan den Senegal 

 door Tumbuctoe zijn er op zijn minst 1000 mijlen. Dat is zeker veel ; 

 maar de wegen worden door talrijke karavanen bereisd. In plaats van 

 de onwetende en bloeddorstige zwarte bevolkingen , die men in het mid- 

 den van het vasteland aantreft , behoort het land aan volksstammen van 

 blank ras, die door alle tijden heen betrekkingen met hunne geslachts- 

 genooten van het kustland der Middel landsche Zee hebben aangehouden. 

 Wij zouden ons aan het denkbeeld moeten gewennen , dat Eransch-Afrika 

 niet alleen Algerië is , maar ook de geheele streek , tusschen Algerië 

 en den Senegal besloten. Moet de natuur van den bodem ons afschrik- 

 ken? De Sahara werd ons vroeger afgeschilderd als een vlakke en 

 eentoonige zandwoestijn , een beeld van dorheid en onvruchtbaarheid. 

 De nieuwere ontdekkingen hebben over deze vermeende steppen een 

 onverwacht licht verbreid. De nieuwere reizigers hebben er oasen ge- 

 vonden , bedekt met hooge bergen en frissche valleijen , door werkelijke 

 rivieren besproeid. 



Aan de kusten van den Atlantischen oceaan is deze streek ten zuiden 

 begrensd door de vallei van den Senegal. Ieder weet , wat dit laatste 

 1869. 19 



