290 AFKIKA. 



land onder de handen der Fransehen en het werkzaam bestuur van 

 den bekwamen en geleerden gouverneur , den generaal faidherbe , is 

 geworden. De zwarte stammen , die de landen aan den regteroever be- 

 wonen , zijn vreedzaam geworden. De invloed van de Pransche vlag 

 heeft zich hooger op aan de rivier zoo wel doen gevoelen , dat twee 

 avontuurlijke officieren langs dezen weg zonder ongeval , zoo niet zonder 

 gevaar , tot aan de oevers van de Dhioliba hebben kunnen doordringen. 

 In de maand October van het jaar 1863 was de scheepsluitenant mage 

 in gezelschap met dr. quintin op eene zending afgevaardigd naar het 

 Musulmansche koninkrijk Segoe. Geen Europeaan had sedert mijngo 

 PAEK de lijn overschreden , die het bekken van den Senegal van dat van 

 den Niger scheidt. De beide Transchen kwamen behouden en gezond 

 aan het doel van hunnen togt ; maar zij bevonden er zich midden in 

 een verschrikkelijken burgeroorlog. De koning van het land hield zich 

 slechts staande door vreeselij ke moorden , waarvan mage dikwijls de 

 verontwaardigde getuige was. Bovendien kon hij niet anders dan dezen 

 wreeden vorst op vele togten tegen de opstandelingen te volgen en was 

 gedwongen tegenwoordig te zijn bij verschrikkelijke veldslagen , na 

 welke alle gevangenen werden opgeofferd. "Wat zal men zeggen van 

 een land , waar men zijne inkoopen betaalt met slaven , zoo als bij ons 

 met gouden of zilveren munt? — Hoeveel kost dit paard? — Drie 

 gevangenen. — Hoeveel deze os ? — Een halve gevangene. — Een 

 halve gevangene beteekent een kind of een grijsaard. Zoo zijn de in- 

 landsche staten , die Soedan van den Senegal scheiden. In allen gevalle 

 moet men niet te zeer wanhopen aan de toekomst dezer gewesten. De 

 reis van mage en quintin heeft een baken geplaatst op den weg van 

 Saint-Louis naar Tumbiictoe ; nog eenige jaren en de natuurlijke loop 

 van den karavanenhandel zoude wel weder deze rigting kunnen aannemen. 

 De merkwaardige togt van dr. barth heeft ons geopenbaard , wat zich 

 ten oosten van Tumbuctoe bevindt. Tegen het einde van 1849 ver- 

 trokken met EiCHARDsoN en overweg , die Engeland uitzond naar Soedan 

 om daarvan de handelsbronnen na te sporen , leefde deze geleerde vijf 

 jaren in Boernoe en Adamawa, in het midden van Afrika, en had het 

 geluk tot de geheimzinnige stad Tumbuctoe door te dringen. Yogel , 

 die later op reis ging om hem te ontmoeten , heeft voor zijn aandeel de 

 beschrijving van deze onbekende landen aangevuld. Men weet maar al 

 te goed, wat het noodlottig einde van bijna al deze onderzoekers is 



