AFKIEA. 301 



zoowel in het grammaticale organisme , als in den •woordenschat der 

 talen. Men kan echter niet zeggen , dat deze tongvallen heden nog 

 vele gemeenschappelijke trekken hebben bewaard. Het gemis van de 

 schrijfkunst , het verschil van gewoonten , het ontbreken van voortdu- 

 rende betrekkingen tusschen de verstrooide leden van deze groote familie 

 zijn de oorzaak , dat elke stam zich een afzonderlijken tongval heeft 

 gevormd. Elk van hen heeft aan de omstandigheden en aan de vreem- 

 delingen , met welke hij in aanraking komt , nieuwe aanleidingen tot 

 verscheidenheid ontleend. Aan de westkust zijn Portugesche woorden 

 in de taal ingedrongen ; nabij de kaap de Goede Hoop vindt men het 

 Engelsch en het Hollandsch ; bijna overal tot op aanzienlijke afstanden 

 van het kustland hebben de Arabieren sporen achtergelaten. 



In weerwil van al deze plaatselijke verscheidenheden vertoonen zich 

 de volken van Zuid- Afrika met eene waarlijk bijzondere gelijkheid van 

 voorkomen. Het is treurig de verklaring te moeten afleggen , dat zij 

 in het binnenland zich in voorspoediger omstandigheden bevinden , dan 

 aan de kusten , waar zij sedert eeuwen aan den Europeschen invloed 

 hebben blootgestaan. Dit geldt vooral den slavenhandel. Deze handel 

 bloeit te Zanguebar ; in Mozambique heeft hij de koloniën van He de 

 France en Bourbon voorzien , en thans , nu hij slechts , dank zij eene 

 gestrenge waakzaamheid , langs heimelijke wegen kan uitgeoefend wor- 

 den , zendt hij zijne slagtoffers , men weet niet waarheen. 



De zwarte bevolkingen van Noord- Afrika strekken zich niet uit tot 

 aan de oevers van de Middellandsche zee. In het oosten gaan zij ter 

 naauwernood verder dan de vallei van den Mjl en den meridiaan van 

 Khartoum ; zij bezitten geheel Soedan , klimmen op in 't noorden langs 

 de Dhioliba tot aan Tumbuctoe en houden op aan den linker oever van 

 den Senegal. Het overige van het vastland behoort aan volken van 

 blank ras , aan Gallas , Abessiniërs , Nubiërs , oorspronkelijke Egypte- 

 naren en Berbers. Overigens is de grens der zuivere negers slecht be- 

 paald; want aan alle grenzen, waar de twee rassen in elkanders nabij- 

 heid verkeeren , is het land bewoond door gemengde rassen , door ne- 

 groïden , afstammelingen van de verbindtenis der negers met hunne 

 naburen van blank ras. Evenals bij de bevolkingen van Zuid- Afrika , 

 heeft men ook bij de negers , die ten noorden van den aequator wonen , 

 sommige sporen meenen te ontdekken van een gemeenschappelijken oor- 

 sprong. Er bestaan tusschen al de tongvallen van Soedan min of meer 



