306 AFRIKA. 



door het moedeiiand , dat na een bezit van drie eeuwen nog niet het 

 evenwigt van het budget heeft weten te verkrijgen , vergiftigd door de 

 slavernij , die de aan de rivier wonende bevolkingen heeft vervreemd , 

 gevreesd , misschien ten onregte , door de landverhuizers , die de onge- 

 zondheid van het klimaat overdrijven , schijnen de koloniën van Mozam- 

 bique en Benguela eerder terug te gaan , dan zich uit te breiden. Het 

 zijn op zijn meest onder deze breedte slechts 500 mijlen van den At- 

 lantischen oceaan naar de Indische zee , en de binnenlandsche grenzen 

 der twee provinciën zijn niet door de helft van dezen afstand geschei- 

 den. Het onderzoek van de tusschenliggendc streek had de eerste zorg 

 moeten zijn van eene wakkere administratie. De invloed van Portugal 

 in Afrika blijft staan bij de grenzen der terreinen , die het bezit , zoo 

 het niet nog daar binnen blijft. Indien deze avontuurlijke natie , be- 

 vrijd van de twisten harer binnenlandsche politiek , zich op nieuw toe- 

 wijdde aan de verre ondernemingen , die zij oudtijds met zooveel ge- 

 luk wist uit te voeren , dan nog blijft voor haar een zoo groot aantal 

 koloniale nederzettingen op de oppervlakte des aardbols over , dat zij 

 zich wel wachten zou in het binnenland van Afrika overbodige vergroo- 

 tingen te zoeken. 



Engeland — is het noodig het te zeggen ? — bevindt zich in een 

 geheel anderen toestand. De provinciën van de Kaap en Port JSTatal 

 hebben een zelfstandig bestaan , dat niets aan het moederland kost. De 

 veeteelt , die groote terreinen eischt , versnelt den medeslependen stroom 

 der kolonisten. Wat de inboorlingen betreft , dezen wijken naar het 

 binnenland terug of laten zich door het vreemde element verzwelgen 

 of komen om door de aanraking met nieuwe zeden , die hen tot nieuwe 

 behoeften veroordeelen. Door zijne zendelingen , door zijne landont- 

 dekkers , door de manhaftige jagers, die de wilde dieren aan gene zijde 

 der bewoonde districten vervolgen , bereidt Engeland zich voor uitge- 

 strekter veroveringen in het binnenland. Aan de kust van Guinea bezit 

 het slechts handelskantoren ; maar de reizigers , die het tot in het hart 

 van Soedan heeft uitgezonden , eerder nog om wegen voor den handel 

 te openen , dan om zich aan wetenschappelijke onderzoekingen toe te 

 wijden , gewennen langzamerhand de negers van het binnenland aan 

 den Engelschen invloed. Egypte ontsnapt hem , zoo men wil ; maar 

 de Hoode zee is een van de groote communicatie- wegen van het Brit- 

 sche rijk ; en ziet , hoe het tot in Abessinië doordringt ten gevolge van 



