322 DE INVLOED VAN HET LICHT OP PLANTEN EN DIEREN. 



door haar liclitgevend vermogen, Wat in de liolen der aarde of in de groote 

 diepte der zee leeft en zich ontwikkelt is nietig en verschilt aanmerkelijk 

 in kracht van de levende wezens , die zich aan de oppervlakte der aarde 

 bevinden en door de zon niet alleen verwarmd , maar ook verlicht worden. 



Behalve de warmte is er dus in de zon nog eene kracht , het licht, 

 als zoodanig aanwezig , dat èn op het leven èn op de stofwisseling der 

 organische wezens een magtigen invloed uitoefent , en het onderzoek 

 heeft dan ook geleerd , dat het licht eene hoofdbron is voor het bewerk- 

 tuigde leven. 



Voor het plantenrijk is het onmisbaar , en een magtigen invloed oefent 

 het niet alleen op den groei der plant , maar ook op hare stofwis- 

 seling uit. De dieren hebben zonder het licht een ellendig bestaan en 

 kwijnen weg ; in één woord , alles wat aan de oppervlakte der aarde 

 leeft moet niet alleen door de stralen der zon gekoesterd , maar ook 

 verlicht worden. 



Dat voor het organische leven het licht eene kracht is , die het moei- 

 jelijk kan ontberen , dat het overal eenen groeten en gewigtigen invloed 

 op het bestaan en den groei der planten uitoefent , is op verre na niet 

 zoo algemeen bekend als men zich zoude voorstellen. En toch wat 

 zoude er van het leven der planten en het hiermede zoo innig zamen- 

 gevlochten bestaan der dieren worden , indien de aarde in eene geheel 

 donkere , maar toch warme omgeving gehuld was ! 



Wij willen in de volgende bladzijden den invloed van het licht op 

 planten en dieren van naderbij beschouwen. 



De plant is een organisme , geheel uit cellen opgebouwd. In haren 

 eenvoudigsten vorm bestaat zij uit eene enkele cel. Dit zijn de laagst 

 georganiseerde planten en als zoodanig kennen wij de gistplantjes , die 

 bij de alcoholische gisting van suiker ontstaan , het geslacht Protococ- 

 cus , waarvan eene soort de naakte rotsen bekleedt en ze een groen 

 aanzien geeft , terwijl een andere , Protococcus nivalis , de sneeuw 

 op de Alpen dikwijls op groote uitgestrektheid met eene roode kleur 

 bedeelt. De cel, waaruit elk dezer plantjes bestaat, is een rond 

 blaasje, met eene stikstof houdende stof gevuld, protoplasma genoemd. 

 Deze inhoud bezit zeer merkwaardige eigenschappen. Yan haar gaat 

 de ontwikkeling van de nieuwe plantjes uit. De hooger georganiseerde 

 planten zijn oorspronkelijk uit eene of meer dergelijke cellen ontstaan , die 

 zich in alle rigtingen vermeerderd en ontwikkeld hebben of wel andere 

 veranderingen hebben ondergaan en tot vaatbundels aan elkander zijn 



