DE INVLOED VAN HET LICHT OP PLANTEN EN DIEEEN. 331 



Het zonlicht bestaat , gelijk wij reeds opmerkten , uit stralen van 

 verschillende breekbaarheid , zoodat , wanneer men een zonnestraal door 

 een glazen prisma laat gaan , deze in eene reeks van kleuren wordt 

 ontleed, die het zonnespectrum vormen. Zoo als wij reeds hierboven 

 hebben vermeld, bezitten de minst breekbare, de roode , oranje en gele 

 stralen , het grootste warmtegevend vermogen. De breekbaarste , groen , 

 violet , maar vooral de ultra-violette zijn daarentegen het krachtigst om 

 chemische werkingen op te wekken. 



Welke zijn het nu , die tot het assimilatie-proces , waarbij zuurstof 

 vrij komt , het meest bijdragen ? Of wel heeft het zonlicht in zijn 

 geheel hierop den sterksten invloed. De laatste onderzoekingen van 

 SACHS hebben hieromtrent het meeste licht verspreid. Daarbij is geble- 

 ken , dat de verschillende gedeelten van het spectrum van de zon in 

 ongelijke mate het vermogen bezitten om bij planten met groene bla- 

 deren de ontwikkeling van zuurstof op te wekken. Welke stralen het 

 juist zijn , is niet met volkomen zekerheid aan te geven , doch zoo veel 

 is zeker, dat de gele stralen en die hieraan grenzen bijna even zoo 

 sterk werken als het zonlicht , terwijl de violette , die , welke het 

 meest breekbaar zijn , hiertoe bijna geen vermogen bezitten. Hieruit 

 blijkt dus, dat de zoogenaamde chemische stralen voor de afscheiding 

 van de zuurstof uit de plant van het minste belang zijn , terwijl de 

 heldere , lichtende stralen eene bijzonder krachtige werking in dit 

 opzigt uitoefenen. 



Dit is zeker een vreemd feit en men zoude er zich alleen reken- 

 schap van kunnen geven door aan te nemen , dat de gele stralen alleen 

 de zuurstof afscheiden, terwijl de andere op de overige scheikundige 

 werking in de plantencel hun' invloed uitoefenen , derhalve toch voor 

 het assimilatie-proces van gewigt zijn. Kadere onderzoekingen moeten 

 nog beslissen , of bij de inwerking van violette stralen de zuurstofaf- 

 scheiding geheel is opgehouden en het assimilatie-proces stilstaat of 

 wel , dat zij in meerdere of mindere mate tot beide processen bijdraagt. 



De wijze , waarop sachs zijne proeven verrigtte , was eene zeer eenvou- 

 dige. Eene plant werd in een gesloten glas met water geplaatst en van 

 boven door de stop koolzuur tocgevoerd. Dit geheele glas werd nu in een 

 grooter geplaatst, waarin, naarmate men licht, dat gele ofwel dat 

 violette stralen bevatte , wilde laten inwerken , eene vloeistof , die deze 

 stralen door liet , gegoten werd. In het eerste geval vulde men het 



