338 DE INVLOED VAN HET LICHT OP PLANTEN EN DIEREN. 



baar verklaard , en zij , die ze niet wilden verlaten , werden door den 

 sterken arm der wet er uitgezet. In 1849 werden reeds 4700 kelders, 

 door 20 000 inwoners bewoond , ontruimd. Zeker is het , dat niet overal 

 zulke afdoende middelen kunnen gebezigd worden , maar ik geloof 

 toch , dat in vele gevallen verbeteringen zouden kunnen aangebragt wor- 

 den. Ja , wanneer men slechts overal in ons land den raad van david 

 BEEWSTER iu Engeland gegeven volgde , om de uitwendige muien 

 der huizen in naauwe stegen wit te verwen , waardoor de bewoners 

 meer licht ontvangen, zoude men reeds veel verbeterd hebben. Hierop 

 schijnt men bij ons nog niet de aandacht gevestigd te hebben. 



De reden , waarom menschen , die niet genoeg aan het licht zijn 

 blootgesteld, er zoo ziekelijk en ellendig uitzien, schijnt wel hierin ge- 

 legen te zijn , dat de stofwisseling door weinig licht vertraagd wordt 

 en tegengegaan. De vorming der roode bloedligchaampjes is veel min- 

 der goed ; vandaar die bleekzucht en bloedeloosheid. Dat de stofwisse- 

 ling eene minder sterke is , blijkt hieruit , dat dieren , die men ter 

 mesting in eene donkere ruimte opsluit, veel spoediger vet worden dan 

 die , welke men in het licht aan de mesting onderwerpt. Zij zijn daarom 

 niet gezonder dan de laatste , die het volle daglicht genieten , maar 

 zij worden dikker , omdat , zonder den invloed van het licht , hunne 

 stofwisseling trager is en zij derhalve de bestanddeelen van hun ligchaam 

 minder verbruiken. 



De stralen der zon oefenen op de kleur van den mensch een aanmer- 

 kelijken invloed uit. Een ieder, die des zomers op reis aan de stralen 

 der zon is blootgesteld geweest , komt , zoo als men zegt , verbrand huis- 

 waarts. Er hebben zich dan in de opperhuidcellen kleurstoffen afgezet 

 en pigment is er gevormd. "Wanneer wij een blik slaan op de ver- 

 schillende volken der aarde , dan merken wij op , dat , naarmate 

 zij streken bewonen , waar de zon met meer kracht schijnt , ook de 

 huid donkerder is en in het algemeen pigmentrijker. De Spaansche en 

 Oostcrsche vrouwen , om hare schoonheid zoo geroemd , hebben hare 

 donkere , vonkelende , pigmentrijke oogen , hare eenigszins bruine huid 

 aan het sterke licht der zon te danken , dat haar beschijnt. Zoo zijn ook 

 de planten , die door do tropische zon beschenen worden , meestal zeer 

 donkergroen van blad. Komt men weder te digt bij de polen, dan 

 vindt men , dat de bewoners weder eene meer bruine kleur verkrijgen 

 dan op onze breedte. Dit blijkt vooral bij de Laplanders , Groenlanders 

 en Esquimoos. Men neme ter verklaring dezer schijnbare afwijking in 



