360 HET TUIGHUIS DER DIEKEN. 



voorzien zijn , b.v. de Slakken en andere schelpdieren , de Krabben en 

 Kreeften , de Zee-egels enz. Al deze dieren zijn langzaam in hunne 

 bewegingen; sommigen, gelijk de Oesters, kunnen zich zelfs in het 

 geheel niet van hunne plaats bewegen. Dieren daarentegen , die 

 zich door de snelheid hunner bewegingen aan de hen vervolgende 

 vijanden kunnen onttrekken , b.v. de Antilopen , de Hazen , de 

 Yleermuizen , de Yogels , de Vlinders enz. , bezitten gcene harde 

 bekleedselen. Een pantser is trouwens uit zijn aard zwaar en zoude 

 hunne vlugt slechts vertragen. Zelden ziju ook dieren , die zich 

 met het vleesch van anderen voeden , van zulk een harnas voorzien. 

 Ylugheid is voor hen hoofdzaak , even als trouwens in den oorlog 

 tusschen menschen en menschen. Elk weet , dat de nieuwere krijgs- 

 manskunst de zware wapenrustingen van vroegeren tijd heeft laten 

 varen. Toch zijn er onder de dieren, die van roof leven, nog 

 eenigen , die , evenals de middeleen wsche ridders , niet enkel gehar- 

 nast , maar ook gewapend zijn. Als voorbeelden noemen wij de Kro- 

 kodillen , wier ligchaam met beenige schilden bekleed is , maar wier 

 vervaarlijk gewapende muil hen tot de meest gevreesde roofdieren 

 maakt, alsmede de Kreeften en Krabben, wier geheele ligchaam uitwendig 

 omgeven wordt door eene zeer harde schaal , terwijl hunne scharen hen 

 tot zeer gevaarlijke vijanden maken voor de dieren, waarmede zij 

 zich voeden. 



Het is echter geenszins alleen door zulke harde ligchaamsbekleed- 

 selen , dat vele dieren tegen hunne belagers beschermd zijn. Nog op 

 geheel andere wijzen wordt in vele gevallen hetzelfde doel bei^eikt. Bij 

 de Europesche legers heeft men meer en meer het belang ingezien van 

 het gebruik van doffe , weinig in het oog vallende kleedingstukken. 

 Zelfs de traditionele witte kleur der Oostcnrijksche uniformen is opge- 

 offerd , en onze officieren hebben hunne epauletten moeten afleggen. In 

 de dierenwereld was dit middel om zich aan het bespiedend oog van 

 den vijand te onttrekken trouwens reeds lang in gebruik. Zeer vele 

 dieren, inzonderheid die, welke reden hebben om voor anderen te vreezen, 

 hebben eene kleur , welke weinig verschilt van die van den ondergrond , 

 waarop zij leven. Zij , die de steppen bewonen, hebben in het algemeen 

 eene vaal-bruine kleur; vele, zelfs tamelijk groote zeedieren, b.v. Salpen 

 en Medusen , zijn zoo doorschijnend als glas , zoodat men slechts zeer 

 flaauw hunne omtrekken te midden van het water kan onderscheiden ; de 



