HET TUIGEUIS DEE DIEREN. 



361 



Lüijaards [Bradypus) , die op booinen leven, met welker bladeren zij zich 

 voeden, raaar die slechts langzaam van den eenen tak naar den anderen 

 kunnen voortklimmen , hebben een op grof hooi gelijkend haar , dat zich 

 op eenigen afstand bijna niet onderscheiden laat van de schors van den tak, 

 waaraan zij zich vastklemmen. Zeer vele insekten , b.v. sommige 

 Sprinkhanen , Eupsen e. a. , ziju groen gekleurd als het gras of de 

 bladeren der boomcn , waarop zij zich ophouden , ja bij eenigen strekt 

 zich de overeenkomst zelfs tot de gedaante uit, welke op die van een 

 takje of van een blad zoo zeer gelijkt, dut men hen daarvoor aanziet, 

 totdat op eens dit schijnbare takje of blad zich begint te bewegen en 

 Fig. 6. het blijkt een dier te 



zijn. Yoorbeelden daar- 

 van leveren de Span- 



rupsen , de in Oost- 



Indië levende Phasma- 



soorten en vooral de 



wandelende bladen 



{Phyllium , Hg. 6). 



Haasten wij ons ech- 

 ter wederom niette zeer 

 om ook daarin de moe- 

 derzorg der natuur te 

 bewonderen , omdat zij 



aldus de hulpelooze 

 diertjes voor hot oog 

 hunner vervolgers , de 

 vogels , verbergt , want 

 dan zouden wij haar met 

 gelijk regt kunnen bc- 

 AVandclend bla 1 {rhyllum siccij'olium). schuldigen van de 



schijnheiligheid te bevorderen van de Koof- sprinkhaan {Ifaiitis religiosa , 

 zie fig. 7 , volg. blz.), die ook groen gekleurd is als het blad, waarop zij 

 in volkomen onbewegelijke en biddende houding zit , tot op het oogenblik 

 dat een argelooze vlieg of eenig ander insekt onder haar bereik komt; dan 

 worden bliksemsnel de geweldig lange voorpooten uitgestrekt , die van 

 onderen van stekels voorzien zijn en waarvan de voorste leden als een 

 knipmes in de achterste sluiten ; de prooi wordt gegrepen , in den mond 

 gebragt en de huichelaar herneemt zijne biddende houding. 



"^ 



