IIET. TUIGnUIS DEE DIEEEN. 365 



Inzonderheid echter in den paartijd is het dat de moed der mannetjes 

 ontwaakt en zij hunne hoornen niet enkel als verdedigings- , maar ook 

 als aanvalswapenen gebruiken. Even als de menschen , worden ook de 

 dieren door hartstogten gedreven. Geen heviger daaronder dan jaloesie , 

 vooral minnenijd. Velen mijner lezers kennen voorzeker de fr&aije plaat 

 naar eene schilderij van landseee: twee mannelijke herten voeren met el- 

 kander een verwoeden strijd en de eene mededinger tracht den anderen met 

 zijne hoornen te treffen; op den achtergrond staat een- troepje hinden, 

 met blijkbare belangstelling en nieuwsgierigheid den uitslag van den 

 kampstrijd af te wachten. Het onderschrift luidt : 

 None but the braves deserve the fair. 



Dit tooneel is geene fictie. Integendeel , het i-s eene getrouwe voor- 

 stelling van hetgeen jaarlijks gebeurt bij alle in kudden , d. i. in maat- 

 schappijen levende dieren. De mannelijke dieren leveren elkander hevige 

 gevechten , en de overwinnaars in den strijd oefenen daarna het regt 

 van keuze onder de vrouwelijke. 



Zoo zijn wij op onze wandeling door het tuighuis der dieren , na 

 eerst de tot enkel bescherming dienende wapenrustingen en vervolgens 

 de beurtelings tot verdediging en tot aanval bestemde wapenen in oogen- 

 schouw te hebben genomen , allengs genaderd tot die afdeeling , welke 

 alleen uit moordtuigen bestaat. 



Mogt het geloof aan een idyllischen natuurtoestand niet al reeds sterk 

 geschokt zijn door het tot dusver gezegde , wat nu volgt zal , vrees ik , 

 doen zien , dat de meest verfijnde wreedheid van den boosaardigsten 

 mensch geen vreeselijker werktuigen tot pijniging heeft uitgedacht , 

 dan waarmede sommige dieren door de natuur zijn toegerust. 



Geen sterker drijfveer tot handelen bestaat er dan de honger. "VYaar 

 deze spreekt , worden alle andere edeler drijfveeren verlamd , zelfs bij 

 de menschen. "Wij hebben derhalve geen regt het den dieren ten kwade 

 te duiden , dat zij ook aan die drijfveer gehoorzamen , zelfs wanneer 

 menschen daarvan het slagtoffer worden. Maar er zijn dieren, die moor- 

 den , bijna alleen naar het schijnt om het genot van den moord zelven. 

 AVauneer een Bunsing of jSlarter in een hoender- of duivenhok dringt , 

 zal liij zooveel lioenders of duiven , als hij slechts magtig kan worden , 

 den hals afbijten , meer dan voldoende zoude zijn om een aantal zijner 

 soortgenooten op het vlecsch zijner slagtofrcrs te onthalen. Het is als 



