368 



HET TUIGHTJIS DER DIEllEïir. 



Fig 9. 



en in kracht toeneemt en zij eigenlijk nimmer volwassen zijn , zoo 

 neemt ook hunne vraatzucht en de gemakkelijkheid om daaraan te vol- 

 doen met hun leeftijd toe en eigenlijk zijn daaraan geene andere na- 

 tuurlijke jjerken gesteld dan die van het eindelijk gemis van voedsel , 

 als gevolg eener te groote aangerigte slagting onder hunne medebe- 

 woners van het water. 



Deze gestadige vernieuwing van het gebit bij de roofdieren onder de 

 Eeptiliën en Yisschen geschiedt nog op eenigszins verschillende wijzen. 

 In den vervaarlijk wijd gapenden muil der Krokodillen , die tot aan 

 het achterste kopeinde gespleten is , staan de spitse , kegelvormige tanden 

 op eene enkele rij in elke kaak in tandkassen , evenals bij de Zoog- 

 dieren. In de holte van eiken tand (fig. 9) steekt reeds de spits van een 

 nieuwe, gereed om zijne plaats in te nemen, en daaronder bevindt zich 

 een nog jongere tand of althans een tandkiem. De 

 jongere tanden verdringen derhalve grooter wordende , 

 de oudere en nemen eenvoudig hunne plaats in, en steeds 

 begint de vorming van nieuwe tanden in de diepte 

 der tandkassen; deze zijn als het ware een magazijn 

 van reserve wapenen , dat nooit is uitgeput. 



13ij de overige tanden bezittende Eeptiliën en Yis- 

 schen staan de tanden niet in tandkassen , maar zij zijn 

 vergroeid met de beenderen. Niet enkel zijn het de 

 kaken , die tanden dragen , maar dikwijls zijn ook de 

 beenderen, die de mondholte van boven overwelven — 

 de gehemeltebeenderen , het ploegbeen , de vleugel- 

 beenderen — ja bij vele visschen ook de tong , met 

 tanden bezet. Achter of naast die tanden liggen dan 

 de jongere tanden en de tandkiemen , aanvankelijk los 

 en verborgen in het slijmvlies , dat de mondholte be- 

 kleedt. Eerst later rigten zij zich op en groeijen dan 

 Tand van een ^^^^ *^P ^^ tegen de naburige beenderen. Zeer duide- 



Krokodil «) oude i{]^ giet men dit aan den muil van een Haai. Langs 



tand; b) jonge 

 tand; c) tandkiem. zijne buitenranden staan de zeer scherpe driehckige 



tanden , die nog van nevenspitsen of van zaagsgewijs gekerfde randen 



voorzien zijn en daarachter liggen op digte rijen de elkander dakpans- 



gowijs bedekkende reserve-tanden; die bestemd zijn achtereenvolgens de 



plaats der eersten in te nemen. 



