374 HET TTJIGHÜIS DEE DIEEEN. 



het middengedeelte (zie fig. 16öf) bezet is met haakvormige tandjes, doch. 



langs de randen staan dubbele , lange stekels ( J c) , die de gedaante van 

 Fig. 16. klaauwen hebben. Deze stekels kunnen 



zich oprigten en toekleppen , en daar- 

 mede wordt de prooi gegrepen , die uit 

 allerlei zeedieren , kleine schaaldieren , 

 andere weekdieren , Medusen en zelfs 

 kleine visschen bestaat. 



_,.,,, ^ De tot dusver beschouwde wapen- 



Eenige tanden der tong van ^ 



Fteroirachea corovata. tuigen der dieren hebben dit gemeen , 



dat zij alleen in eenen strijd van nabij kunnen dienen , evenals de 

 sabels , degens , pieken , lansen enz. in den strijd tusschen menschen 

 en menschen. Men weet echter, dat reeds van oude tijden her de vin- 

 dingrijke geest des menschen er op bedacht is geweest middelen uit te 

 denken om op allerlei wijze dood en vernieling aanbrengend oorlogs- 

 tuig op eenen afstand te werpen. De oude volken bedienden zich van 

 slingers om steenen door de lucht te doen gieren , van boogen om daar- 

 mede pijlen te schieten. In onzen tijd bij de zich beschaafd noemende 

 volken is het buskruid het eenige middel geworden tot voortdrijviag 

 der projectielen, en elk weet, hoe de geheele oorlog daardoor van aard 

 veranderd is en wat al vorderingen men in die edele kunst om zijnen 

 evenmensch te dooden of te verwonden , of, gelijk men het op verzach- 

 tende wijze uitdrukt , buiten gevecht te stellen , in den loop der laatste 

 jaren gemaakt heeft. Maar wat welligt niet allen weten , is , dat er 

 dieren zijn , die ook projectielen werpen om hunne prooi te bemagti- 

 gen en wier voorouders dit vermoedelijk reeds gedaan hebben , lang voor 

 dat de eerste steen met vijandig doel door eene menschenhand geworpen 

 werd. De Mierenleeuw , die in zijn trechtervormig kuiltje , door hem 

 zelven in het mulle zand gegraven , half verscholen op de loer zit , 

 werpt met zijn achterlijf een hagelbui van zandkorrels en kleine steent- 

 jes naar de argelooze mier , die zich op den rand daarvan vertoont en 

 doet haar zoo daarin nedertuimelen om haar dan met zijn scherpe kaken 

 te grijpen, In de Oost-Indiën leven twee kleine visschen , waarvan de 

 een , wegens zijn buisvormigen bek , den naam van Snavelvisch ( Chel- 

 mon rostratus), de ander dien van Boogschutter (^Toxotes jaculator) draagt. 

 Beiden voeden zich met insekten en verstaan de kunst om , wanneer 

 deze aan den oever of op een o^er het water hangenden tak gezeten 



