876 



HET TUIGHUIS DER DIEKEX. 



hij zendt u op eene verraderlijke wijze een kogel toe , zonder dat gij 

 het schot hoort. Even als of er nog tijd ware om op zij te gaan , 

 wanneer een vijand uit een verborgen schuilhoek zijn geweer op u 

 afvuurt ! Ik heb nooit dat verschil tusschen hetgeen men eerlijke en 

 oneerlijke wapenen gelieft te noemen regt kunnen vatten. Maar hoe 

 dat zij ', zeker is , dat er . althans onder de beschaafde natiën eene stil- 

 zwijgende overeenkomst bestaat , die althans ééne soort van wapenen 

 bepaald verbiedt. Ik bedoel de vergiftigde. De wilde volken , die niet 

 geleerd hebben zulke fijne onderscheidingen te maken , gaan voort met 

 zich daarvan te bedienen. Geen wonder dan , dat ook dieren het doen. 

 Echter wil ik de opmerking niet achterwege houden , dat het schijnt , 

 alsof zelfs de dieren het regtmatige van onzen afkeer van het gebruik 

 van vergift , als van iets , dat op zich zelve laag en gemeen is , be- 

 vestigen. In de beide hoogste klassen van het dierenrijk , de Yogels en 

 de Zoogdieren , treffen wij geene enkele giftige soort aan. Dalen wij 

 daarentegen in de reeks der dieren af , dan neemt het getal der giftige 

 soorten in de verschillende afdeelingen in het algemeen toe. Doch in 

 weerwil van deze als het ware stilzwijgend uitgesproken afkeuring, is het 

 desniettemin waar , dat , terwijl menschen de vergiften , waarvan zij 

 zich tot het een of ander boos oogmerk willen bedienen , zelve berei- 

 den , de natuur dit voor de dieren doet. Ja voorwaar , de natuur is 

 eene erge giftmengster ! Ik zwijg hier van de talrijke plantenvergiften , 

 hoewel ook deze voor menig dier doodelijk zijn , maar bepaal mij alleen 

 tot de vergiftige stoffen , welke bij dieren zelven voorkomen en waarvan 

 zij zich bedienen om andere dieren te doeden. Die vergiftige stoffen 



worden in hun eigen ligchaam , in 

 eigene organen , de giftklieren , be- 

 reid en steeds staan deze in verband 

 met een hol puntig werktuig , waar- 

 door eene wond gemaakt wordt, zoodat 

 het gift in het bloed kan dringen. 



In deze opzigten stemmen alle gift- 

 tuigen , waar zij bij de dieren voor- 

 komen ,■ overeen. Alleen de daartoe 

 dienende deelen en de door hen inge- 

 nomen plaats bieden velerlei verschil aan. 



liij de Giftslangen (fig. 17) zijn het twee groote , haakvormige, vóór in 



Kop van een Ratelslang, a) giftklier , 

 b) gifttanden , c) opligtende spieren 

 dor onderkaak , e) speekselklieren lang j 

 de randen der kaken , /') neusgat. 



