382 HET TUIGHUI8 DER DIEREN. 



wij thans aanschouwen , geeft althans ten deele rekenschap van de wijze , 

 waarop die langzame vervolkomening in den loop van millioenen jaren 

 heeft kunnen, ja heeft moeten plaats grijpen. Yan de oudste tijden af 

 is voor de dieren het leven een strijd geweest , een strijd met de hen 

 omringende omstandigheden , een strijd om het voedsel , een strijd op 

 leven en dood met tallooze vijanden. Het getal jongen, dat geboren 

 wordt, is, gelijk wij reeds in den aanvang opmerkten, veel grooter, 

 dan noodig is om alleen de soort in gelijk getal individu's voort te 

 planten en zoo te bewaren. Gebrek aan het noodige voedsel zoude reeds 

 spoedig aan die sterke vermenigvuldiging paal en perk stellen , de lang- 

 zame hongerdood onvermijdelijk millioenen doen wegsterven , die nu de 

 prooi worden van andere dieren. In dien strijd des levens zullen de 

 meesten ondergaan en slechts eenigen gespaard blijven tot aan den leef- 

 tijd , waarop zij op hunne beurt ouders zullen worden en hunne eigen- 

 schappen erfelijk op hunne jongen overplanten. 



l^u bestaat eene soort wel is waar uit na op elkander gelijkende , 

 maar gecDszins uit volkomen, d. i. tot in de kleinste bijzonderheden, 

 gelijke individu's. Eene kudde schapen moge op den oppervlakkigen 

 beschouwer den indruk maken alsof allen slechts herhalingen van een 

 en hetzelfde dier zijn ; de schaapherder weet wel beter en herkent elk 

 schaap even goed als wij gewoon zijn menschen van menschen te onder- 

 scheiden. Zoo is het ook met de in den vrijen natuurstaat levende 

 dieren. Daaronder komen altijd kleinere of grootere verschillen voor. 

 Die verschillen nu kunnen voor- of nadeelig zijn , in verhouding tot de 

 omstandigheden, waaronder de dieren leven. Zijn zij voordeelig , dan 

 wordt de levenskans van het dier daardoor vergroot , zijn zij nadeelig , 

 integendeel verminderd. Munt b. v. een dier boven zijne soortgenooten 

 uit door iets beter gevormde organen voor plaatsbeweging , zoodat het 

 eene grootere snelheid heeft, dan zal, al is het verschil ook zeer ge- 

 ring , er toch eenige meerdere kans daarvoor bestaan , dat het aan zijne 

 vijanden ontkomt en den volwassen leeftijd bereikt, dan voor andere 

 individu's , die zich minder snel bewegen. Hetzelfde geldt van alle 

 andere ligchamelijke eigenschappen. Iets betere werktuigen voor het 

 grijpen , verraaien en verteren van het voedsel , iets scherper zintuigen , 

 iets betere beschutting , hetzij tegen koude of warmte of tegen den 

 aanval van vijanden , en , — wat de zich met het vleesch van andere 

 dieren voedenden betreft , — iets betere wapenen tot den aanval , ziedaar 



