AlBim BEE ITATÏÏÏÏE. 



WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Doorgang der E. in zeer verdunde lucht. — Dit onderwerp is in het bijblad 

 reeds dikwijls besproken en daarom vermelden wij hier , onder verwijzing 

 voor bijzonderheden naar de wel voor de meeste onzer lezers toegankelijke 

 bron , de onderzoekingen dienaangaande van carl schultz te Berlyn. (Pog- 

 gendoepf's Annalen , CXXXV , S. 249). 



"Wanneer men een gedeelte van den sluitdraad eens geladen condensators 

 of van een RUHMKOKPP-apparaat dubbel maakt en in elk der daartoe nevens 

 elkaar geplaatste geleiders eene verbreking aanbrengt , zoodat de stroom 

 als 't ware tusschen twee ontladingsplaatsen te kiezen heeft , dan zal men 

 steeds een vonk waarnemen op die plaats , waar door eene of andere 

 oorzaak de weerstand het geringst is. Door toepassing van dit — reeds 

 door PARADAY met een dergelijk doel toegepaste — beginsel , heeft schultz 

 den invloed van eene voortgezette luchtverdunning op dien weerstand 

 kunnen meten. Hij bepaalde namelijk den grootsten afstand , waarop de 

 elektroden van een vonkenmikrometer konden gesteld worden , zonder dat 

 de vonk ophield over te gaan tusschen deze in plaats van tusschen twee 

 andere in een buis , waarin de lucht al meer werd verdund. Daarbij kon 

 hij , met behulp van eene kwikluchtpomp , die verdunning drijven tot wat 

 hij schatte te zijn 0,002 millimeter kwikdrukking. Bij het trapsgewijs 

 veranderen der luchtdrukking zag S. nu den weerstand eerst verminderen 

 en dan haar minimum bereiken en weder sterk toenemen. Maar altijd , 

 ook bij de hoogst bereikbare verdunning , ook als de elektroden in die 

 1869. 1 



