WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 11 



nooten-inkt geschreven letters verdwijnen daarbij . die met indigokarmijn- 

 inkt worden integendeel rood. {Polyt. Journ. , CXC , p. 341). Hg. 



Metamorphose van Siredon lichenoides. — Voor eenige jaren wekten zeer 

 de aandacht de mededeelingen van DrMÉEiL (Conipt. rendi/s , LXI , p. 775 

 en LXV, p. 242) over de metamorphosen, die de nit Mexico overgezonden 

 Siredon s in het aquarium van den Jar dm des plantes , te Parijs , ondergin- 

 gen , waaruit met groote waarschijnlijkheid bleek , dat Siredon , hoewel in 

 staat zich voort te telen , toch eene larve van eene soort van het Sala- 

 mander-geslacht Amblystoma was, 



Thanè zijn nieuwe uitvoerige waarnemingen dienaangaande medegedeeld 

 door o. c. MARSH , professor aan Yale College in Noord- Amerika , in het 

 American Journal of Science and arts , 1 868 , p. 364. Zij betreffen echter 

 eene andere soort, Siredon lichenoides baied, uit het meer Como , dat 

 gelegen is nabij den Union Pacific-spoorweg , in Wyoming territory , 640 

 E. mijlen ten westen van Omaha, op eene hoogte van 7000 voet boven de 

 zee. Zij is aldaar geAvoonlijk bekend onder den naam van »de visch met 

 pooten." De door maesh van daar medegebragte voorwerpen hadden eene 

 lengte van 6 tot 10 E. duimen. Niet allen ondergingen de metamorphose , 

 en deze begon zelfs niet het eerst bij de grootste, maar integendeel bij 

 een der kleinsten. Twee der voorwerpen werden geplaatst in een glazen 

 flesch , die blootgest» ld was aan een sterk licht. Deze hadden na drie 

 weken de volkomen metamorphose ondergaan. Van vijf anderen, die op 

 eene koelere plaats in de schaduw werden gehouden , was na zes weken 

 bij drie de metamorphose nog onvolkomen , terwijl twee geheel onveran- 

 derd waren gebleven. Wij kunnen hier de bijzonderheden der plaats grij- 

 pende veranderingen niet vermelden , maar verwijzen hiervoor naar het 

 oorspronkelijke. Genoeg zij het te zeggen, dat het aan maesh bleek , dat 

 Siredon lichenoides de larve is van Amblystoma movortium baied , hoewel de 

 verschillen in tint, die na voleindigde metamorphose tusschen onderscheidene 

 individu's blijven bestaan , groot genoeg zijn om door vroegere waarnemers 

 als kenmerken voor verschillende soorten van dit geslacht te zijn gehou- 

 den. Reeds cope (Proceed. Philad. Acad. , 1867, p. 166) had echter aan- 

 getoond , dat dit slechts variëteiten van eene en dezelfde soort zijn. 



Hieruit, in verband met gelijktijdige waarnemingen aan dezelfde soort, 

 door de H.H. eustis en wyman , waarvan maesh gewag maakt, en met het 

 vroeger door duméeil medegedeelde , schijnt te volgen , dat de metamor- 

 phose het gemakkelijkst , onder gunstige omstandigheden van licht en 

 warmte , plaats grijpt bij jonge voorwerpen , maar moeijelijker bij oudere 

 en welligt in het geheel niet meer , wanneer zij zich eenmaal voortgeteeld 

 hebben. Hg. 



