12 ALBUM DER NATUUB. 



Equus parvulus. — Deze naam is door marsh gegeven aan een zeer kleine 

 soort van het geslacht Equus , waarvan de overblijfselen gevonden zgn in 

 de tertiaire lagen van Nebraska. Het dier zoude niet hooger dan twee 

 tot hoogstens twee en een half voet geweest z^n. Reeds niet minder dan 

 zeventien soorten van fossiele paarden in Noord- Amerika zijn thans bekend , 

 terwijl , gelijk men weet , in dit werelddeel , toen het ontdekt werd , geene 

 levende soorten van paarden bestonden. [Americ. Journ., 1868, p. B74). 



Hg. 



De Aino's. — De Amerikaansche geoloog a. s. bickmore had gelegenheid 

 een dorp der door hun sterkeu haargroei algemeen bekende Aino's aan de 

 Vulkaanbaai van het eiland Jesso te bezoeken , en ontmoette kort daarna 

 lieden van dien stam te Hakodadee en op den Russischen post Koesjoenai 

 op de westkust van Sachalin. Dit gaf hem aanleiding om onderzoekingen 

 omtrent dit volk in 't werk te stellen. Hij bevond , dat de geographische 

 verbreiding der Aino's veel kleiner is dan berghaus hun toekent: zij be- 

 wonen de kusten van Jesso , de Koerilen van Jesso tot Paramoesjir , het 

 voorlaatste dier eilanden naar den kant van Kamtsjatka , en zij zouden zich 

 volgens eenige autoriteiten ook aan de zuidspits van het laatstgenoemde 

 schiereiland bevinden. Zij deelen daarentegen het eiland Sachalin met 

 andere stammen (Orotsji en Giljaken) en komen op de Mandsjoerische 

 kusten en in 't algemeen op het Aziatisch vastland geheel niet voor. 

 Bickmore gelooft , dat hun gansche aantal tien- tot twaalfduizend zielen 

 bedragen zal. De geïsoleerde plaatsing van een deel van dit volkje op het 

 noordeinde van Sachalin schijnt aan te duiden , dat de Aino's de ooi-spron- 

 kelijke bewoners van dat eiland zijn , en dat de andere stammen later van de 

 vaste kust zijn overgekomen en zich tusschen de Aino's hebben ingeschoven. 

 Wat levenswijze en andere bijzonderheden aangaat, bevestigt B. het reeds 

 dienaangaande beschrevene , behalve dat hij verzekert , dat de oogleden 

 der Aino's niet schuinsch, maar horizontaal zijn , en niet maar gedeeltelijk , 

 maar wijd open staan , — alsmede dat hunne wangbeenderen niet uitste- 

 ken. Dit scheidt hen van de Toeranische volkengroep en brengt hen tot 

 onze eigene Arische , ofschoon zij een niet-Arische , doch van die hunner 

 buren geheel verschillende taal spreken. {Petermanii's Geogr. Mittli. , 1868, 

 S. 383). D. L. 



Ouderdom van den mensch. — Husson deelt aan de Académie des Sciences 

 eene nota mede over zekere in de omstreken van Toul gevonden en reeds 

 door anderen beschreven steenen werktuigen, en komt tot het resultaat: 

 1)3 dat de omstreken van Toul voorwerpen bevatten, die geheel overeen- 



