WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 15 



in een geschikten cylindervorm gegoten , in de as waarvan de zilverdraad 

 is uitgespannen , die als kern dienen moet en die — voor de werking is 

 dit noodzakelijk — ook van onderen een of twee m.m. uit het chloorzilver 

 uitsteekt. Wordt zulk een element door een geleider gesloten , dan wordt 

 chloorzilver gereduceerd en chloorzink gevormd ; het vrijgeworden zilver 

 zet zich als eene poreuse massa tegen het overblijvende chloorzilver aan 

 en schijnt zoo voor de elektriciteits-opwekking niet hinderlijk te zijn. 

 Om een aantal van deze elementen tot eene batterij te vereenigen, wordt 

 de zilverdraad van elk element tweemaal regthoekig omgebogen , zoodat 

 hij aan de zinkstaaf van het volgende element kan raken en door een 

 ringetje van gevulcaniseerde caoutchouc daartegen aan gedrukt. De wer- 

 king van een element , als het nog niet gewerkt heeft , of van zulk eene 

 batterij bereikt haar maximum eerst na eene sluiting met geringen uit- 

 w^endigen wederstand gedurende omstreeks een kwartier uurs. De batterij 

 van 10 elementen , die warren de la bue in werking vertoonde , ontwik- 

 kelde in een met verdund zwavelzuur gevulden voltameter 2 kub. centi- 

 meters der gemengde gassen in de minuut, zij zou dus bijna 12 uren 

 achtereen met deze sluiting kunnen werken , alvorens het chloorzilver — 

 dat voor elk element 11,5 grammen weegt — geheel ontleed was. Men 

 kan evenwel ook zonder den uitwendigen weerstand te veranderen , de 

 stroomsterkte en dus het gebruik van chloorzilver naar willekeur vermin- 

 deren , door de beide staven hooger op te schuiven in de houten dwars- 

 staaf , die ze draagt of door deze laatste met behulp van eene geschikte 

 inrigting hooger te plaatsen , waardoor in beide gevallen de elektromotoren 

 minder diep in het vocht zijn gedompeld en dus de inwendige weerstand 

 grooter is. Het verbruik aan chloorzilver zou deze batterij zeer duur 

 maken , ware het niet dat het gereduceerde zilver daaruit zoo gemakkelijk 

 te verzamelen was om weder in chloorzilver te worden omgezet , zoodat 

 het verbruik eigenlijk nederkomt op dat van eenig salpeterzuur en keu- 

 kenzout , zooveel als voor deze laatste omzetting benoodigd is en den prijs 

 van het gieten der staafjes met dien van het in de batterij verbruikte zink. 

 Wat de elektromotorische kracht aangaat , schijnt een chloorzilver-element , 

 naar de metingen van de uitvinders met matthiessen en hockin , met een 

 DANiEL-element vrij wel gelijk te staan ; de inwendige weerstand is echter 

 aanzienlijk. Er zijn evenvsrel een aantal gevallen , waarbij dit laatste geen 

 aanmei'kelijk nadeel teweeg brengt , zooals b. v. voor de telegraphie en voor 

 het doel , waartoe zulk eene batterij , van 200 elementen , oorspronkelijk 

 werd ontworpen , namelijk om eene te bezitten , die bij eene genoegzame 

 elektromotorische kracht slechts een vocht bevat en dus gemakkelijk en 

 spoedig te vullen is , en tegelijk slechts eene onmerkbare verandering on- 



