36 ALBUM DER NATUUR. 



Lichtontwikkeling in verdunde gassen na den doorgang van een elektrischen 

 stroom. — E. SAREASIN heeft hierover belangrijke proefnemingen gedaan 

 in het laboratorium van de la rtve en zijne uitkomsten bekend gemaakt 

 in de Archives des Sciences physiques et naturelles , 15 Mars 1869, p. 243. 

 Hij begint met te herinneren , dat dit verschijnsel het eerst, naar 't schijnt, 

 is waargenomen door geissler en dat het toen is onderzocht , eerst door 

 BECQUEREL, die het zonder verdere verklaring voor eene werking der zuurstof 

 meende te moeten houden, en later door morren, die vaststelde dat de zuur- 

 stof de gelijktijdige aanwezigheid van nog een ander gas behoefde om het 

 verschijnsel te kunnen voortbrengen. In strijd daarmede vond sarrasin , dat 

 zuurstof, door elektrolyse van zuiver water verkregen en door aanraking 

 met platinaspons beroofd van de waterstof, die er misschien mede gemengd 

 kon zijn , zoowel als de gewone uit chloprzure potasch , na eene zorgvul- 

 dige di'ooging, bij eene spankracht van omstreeks 2 m.m. kwik een zeer 

 duidelijk nalichten vertoonde , nadat de stroom van een RuhmkorfFappa- 

 raat -daardoor heen was geleid. Maar dit hield geheel of althans bijna 

 geheel op , toen de onderste plaatvormige elektrode in de klok bedekt 

 was met een laagje zilverpoeder , zooals dit met behulp van mierenzuur 

 kan verkregen worden. Zilver nu is , gelijk men weet , een der beste 

 opslorpers voor ozon. Er bestaat dus alle grond om te beweren, dat de 

 verdunde zuurstof bij den stroomdoorgang ontleed wordt en dat het na- 

 lichten te wijten is aan de recompositie van de beide gescheiden elementen 

 na het ophouden van de stvoomwerking. Het beginsel der verklaring van 

 MORREN blijft dus onaangetast , hierdoor zoowel als door alle andere uit- 

 komsten van sarrasin. 



Van alle gassen , die men nog enkelvoudig noemt , is zuurstof het eenige , 

 dat nalichten kan, en van alle zamengestelde gassen , welke S. onderzocht, 

 vertoonen alleen zulke dit verschijnsel , die zuurstof bevatten. Waterstof, 

 stikstof, chloor en iodiumdamp lichten niet na Zwavelzuurdamp — ver- 

 kregen door een bakje met Nordhauser zwavelzuur onder de klok te plaat- 

 sen — zwaveligzuur , salpeterzuur , ondersalpeterzuur, stikstofoxyde , kool- 

 zuur en kooloxydgas, alle lichten na met meer of minder kracht, het 

 eerstgenoemde zeer sterk en ook de beide laatste zeer duidelijk. Alle drie 

 vertoonden dit niet of naauwelijks , als zij gedurende den stroomdoorgang 

 met het bovenvermelde zilverpoeder in aanraking werden gehouden. Ook 

 hier is de werking dus ook aan het ozon te wijten. 



Het nalichten van den zwavelzuurdamp vermindert niet door vermenging 

 van dezen met velerlei andere , op zich zelve onwerkzame gassen , zooals 

 stikstof. Alleen waterstof verhindert, als zij met dezen damp gemengd is, 

 het nalichten geheel en al. Hetzelfde schijnt de stikstof te doen voor de 



